Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Louis de Fontainebleau vond zijn oorsprong in het begin van de 17e eeuw, toen de inwoners, afhankelijk van de parochie van Avon, kreeg een kapel gewijd aan Saint Louis. Het werd gebouwd tussen 1611 en 1614 onder leiding van Marie de Medici en werd een onafhankelijke parochie in 1661 dankzij Lodewijk XIV en Anne van Oostenrijk. Zijn parochieregister behield koninklijke acts, zoals de doop van Louis Lully, zoon van musicus Jean-Baptiste Lully, in 1677.

Tijdens de revolutie werd de kerk door de Jacobijnen in 1793 omgevormd tot een tempel van de rede. Ze verloor haar historische bel en maakte een nieuwe in Veneux-les-Sablons. In de 19e eeuw financierde Napoleon III zijn expansie (1852/68) om hem een monumentaal karakter te geven, dat het belang weerspiegelt van Fontainebleau als keizerlijke stad.

Op 10 januari 2016 verwoestte brandstichting een deel van het gebouw en vernietigde werken die geclassificeerd werden als het standbeeld van de Maagd van Franchard (14e eeuw) en een 15e eeuws altaarstuk. Het orgel, aangeboden door Lodewijk XIV en gerestaureerd door Cavaillé-Coll, is gedeeltelijk beschadigd. Dit evenement, gevolgd door een nationale mobilisatie, benadrukt het erfgoed en de symbolische waarde van de kerk.

Het gebouw bevat opmerkelijke meubels, waaronder een 17e-eeuws orgelbuffet en een 1701 girouette, een lokaal symbool. De lijst van zijn priesters, van Antoine Durand (1661) tot José Antonini (sinds 2014), getuigt van zijn verankering in de religieuze en koninklijke geschiedenis van Frankrijk. Een historisch monument in 1949 bleef een actieve plaats van eredienst en een getuige van de politieke en artistieke omwentelingen in de regio.

De architectuur combineert barokke erfgoed (eerste kapel) en neo-klassieke transformaties (uitbreiding van de 19e eeuw). De oorspronkelijke girouette, gevonden in 2021, illustreert de inspanningen om dit erfgoed te behouden. De kerk belichaamt aldus de collectieve herinnering aan Fontainebleau, tussen toewijding, koninklijke macht en veerkracht tegen vernietiging.

Externe links