Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Louis de Neuf-Brisach, gelegen in Place d'Armes, werd gebouwd tussen 1732 en 1736 volgens de plannen van de architect Chevalier, een medewerker van Massol. De architectuur wordt gekenmerkt door een basiliek plan zonder transept, een roze zandsteen gevel versierd met een poort in volledige hangar overdekt door een gesneden decoratie, en een centrale klokkentoren op vier niveaus. Het interieur, nuchter, omvatte een zandsteenplaat, een bezaaid plafond, en een podium ritmisch door arcades. Het orgel, de beroemde factor Silbermann, werd vernietigd tijdens de brand in 1945.

De kerk werd gewijd op 12 oktober 1777 door bisschop Gobel, suffragan van de prins bisschop van Basel, en gewijd aan Saint Louis, koning van Frankrijk. Na de bomaanslagen van 5 en 6 februari 1945 werd het na 30 jaar werk (1945/1975) identiek gereconstrueerd onder leiding van architect Bertrand Monnet. In 1939 werd een historisch monument gebouwd, dat het militaire en religieuze architectonische erfgoed illustreert van de versterkte stad Neuf-Brisach, opgericht door Vauban in de 17e eeuw.

De zuidelijke gevel, gemaakt van roze zandsteen steen, contrasteert met de kropte muren van de rest van het gebouw. De klokkentoren, gestructureerd in twee bovengeplaatste bestellingen, omvat een driehoekig pediment versierd met armen van Frankrijk, ondersteund door Korinthische pilasters. Binnen opent het schip, het enige gewelfde deel met de kapel van de lettertypen, zich tot een verheven koor. De buitenste uitlopers en de hoekverbindingen markeren de geometrische rigor van het ensemble, typisch voor de klassieke architectuur van Elzas.

De geschiedenis van de kerk is onlosmakelijk verbonden met de conflicten van de twintigste eeuw: de vernietiging in 1945 symboliseert de bijkomende schade van de gevechten in de Elzas. De reconstructie, trouw aan de oorspronkelijke plannen, weerspiegelt de wens om een emblematisch erfgoed van de nieuwe stad Neuf-Brisach, geclassificeerd als UNESCO World Heritage onder de vestingwerken van Vauban te behouden. Vandaag de dag blijft het gebouw een plaats van aanbidding en een opmerkelijk voorbeeld van de 18e eeuwse militaire religieuze architectuur.

Externe links