Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Louis Kerk van Saint-Louis-lès-Bitche en Moselle

Moselle

Saint-Louis Kerk van Saint-Louis-lès-Bitche

    2 Place de l'Église
    57620 Saint-Louis-lès-Bitche

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1776
Zegening van de kapel van de glasmakers
1846
Erectie in autonome parochie
1859-1862
Uitbreiding van de kapel
1897-1902
Bouw van de huidige kerk
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Charles Winkler - Architect Fabrikant van de neo-Romeinse kerk.
Famille du Coëtlosquet - Patronen Bouw financiers.
Jacquemin - Architect (Metz) Hoofd uitbreidingen (1859-1862).
Klem - Colmariaanse beeldhouwer Auteur van neo-Romeinse hoofdsteden.

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Louis kerk van Saint-Louis-lès-Bitche, gelegen in het departement Moselle, is gebouwd tussen 1897 en 1902 om te reageren op de bevolkingsgroei in verband met de ontwikkeling van de lokale kristallaris. Het werd vervangen door een kapel van glasmakers, opgericht in 1776 en werd ontoereikend ondanks uitbreidingen tussen 1859 en 1862. Het nieuwe neo-Romeinse gebouw is ontworpen door architect Charles Winkler, curator van de Elzas Historische Monumenten, en gefinancierd door de familie Coëtlosquet, eigenaar van de fabriek.

De westerse gevel, geïnspireerd door Romaanse romaanse kunst, onderscheidt zich door zijn drie niveaus versierd met Lombardische bands en archeologieën. De poort, versierd met fantastische beelden en een Christus in majesteit, domineert de ingang. In de neo-Romeinse hoofdsteden, gekerfd door Klem, hertellen afleveringen van het leven van Saint Louis, patroonheilige van de parochie. De kerk, gewijd aan deze heilige, keurt een basiliek plan met een veelhoekige toren met een koepel.

De meubels, ontworpen in een stijl geharmoniseerd met architectuur, omvat vier-lobge doopvonten geïnspireerd op die van Mousson (vernietigd in 1944), een preekstoel, secundaire altaren en beelden zoals die van Sint Sigibert. Deze elementen weerspiegelen lokale devoties, vooral die met betrekking tot St.Franciscus van Assisi en St.Anthony van Padua, populair in het Land van Bitch. Zo belichaamt de kerk zowel het religieuze erfgoed als de industriële geschiedenis van de regio.

Voor 1846 was het dorp geestelijk afhankelijk van de parochies van Soucht (tot 1802) en vervolgens van Lemberg. Het gebouw van de kerk in een autonome parochie in 1846 markeerde haar verankering in de gemeenschap, versterkt door de ligging buiten het centrum, gereserveerd voor industriële installaties en arbeiderswoningen.

Het gebruik van roze zandstenen en loodgieterglazuur gelakte tegels, die een chevron decoratie vormen, benadrukt de zorg in de bouw. De kerk blijft een belangrijke architectonische en historische getuigenis, gekoppeld aan de economische en demografische boom van Saint-Louis-lès-Bitche in de late 19e eeuw.

Externe links