Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Manvieu de Longueville Kerk is een katholiek gebouw gelegen in het departement Calvados, Normandië. Volgens Arcisse de Caumont, voornamelijk uit de 13e eeuw, heeft het ook een veranda uit de 14e eeuw en een toren uit de 16e eeuw. Dit monument illustreert de middeleeuwse religieuze architectuur van de regio, met daarop volgende toevoegingen die de stilistische evolutie weerspiegelen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk zwaar beschadigd door granaten die door een torpedobootjager werden afgevuurd. Deze verwoesting markeerde een keerpunt in zijn geschiedenis, wat leidde tot de wederopbouw in de jaren vijftig. De klokkentoren, het enige element in historische monumenten sinds 19 september 1928, overleefde deze tumultueuze periode.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn gebouwde dak, typisch voor sommige Normandische gebouwen. Na de wederopbouw werd de kerk in het begin van de jaren 50 heropend en herwon de centrale plaats in het gemeenschapsleven van Longueville. Vandaag de dag blijft het een bewijs van de veerkracht van het lokale erfgoed tegen moderne conflicten.

Historische bronnen, zoals de werken van Arcisse de Caumont in zijn monumentale Statistique du Calvados (1857), geven waardevolle architectonische details. De klokkentoren, beschermd sinds 1928, symboliseert de historische continuïteit van het monument ondanks de verwoesting geleden. De precieze locatie van de kerk, op 2 La Madeleine in Longueville, maakt het interessant voor bezoekers die het Calvados erfgoed verkennen.

Externe links