Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romaans gedeelte: koor en voorwoord.
XIVe siècle
Gothic reshuffle
Gothic reshuffle XIVe siècle (≈ 1450)
Reconstructieschip en klokkentorenmuur.
XVe siècle
Te late wijzigingen
Te late wijzigingen XVe siècle (≈ 1550)
Zuidpoort en watermuur laten vallen.
11 mai 1981
MH-classificatie
MH-classificatie 11 mai 1981 (≈ 1981)
Historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (Box A 585): inschrijving bij beschikking van 11 mei 1981
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Marc de Montagnac-d'Auberoche, gelegen in het departement Dordogne in Nouvelle-Aquitaine, is een rooms-katholiek religieus gebouw gebouwd in de 12e eeuw. Het oudste deel, inclusief het koor en het voorkoor, werd aanvankelijk door een klokkentoren, die nu verdwenen is, overvallen. Deze elementen, kenmerkend voor de Romaanse stijl, getuigen van de middeleeuwse religieuze architectuur van de centrale Périgord.
Tijdens de 14e en 15e eeuw onderging de kerk grote veranderingen, waaronder de reconstructie van het schip, smaller dan het origineel, en de toevoeging van een klokkentoren-muur aan drie Campanaire baaien. De westelijke poort, versierd met drie ramen, en de zuidelijke dropper muur daterend uit de late 15e eeuw, illustreren deze late toevoegingen. Binnen, een gepantserde begrafenis liter en muurschilderingen blijven, terwijl aan de buitenkant, zes grafstenen zijn uitgelijnd zuidkant.
De Sint Marcuskerk werd in opdracht van 11 mei 1981 als historische monumenten vermeld. Deze classificatie beschermt een gebouw dat primitieve Romaanse elementen combineert met gotische reshuffles, die de eeuwen van de lokale architectonische en religieuze geschiedenis weerspiegelen. De huidige structuur, gericht op oost-noordoost/west-zuidwest, omvat een halfronde apsis aan de binnenkant en veelhoekige aan de buitenkant, evenals een gewelfde onderarm in een volle hanger wieg.
De site behoudt ook sporen van zijn liturgische en begrafenis verleden, met elementen zoals externe grafstenen en interieurdecoraties. Deze kenmerken maken het een representatief voorbeeld van de perigordijnse landelijke kerken, gekenmerkt door opeenvolgende aanpassingen aan de behoeften van lokale gemeenschappen door de eeuwen heen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen