Kerk van Sint Marcel de Beychac-et-Caillau en Gironde

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Marcel de Beychac-et-Caillau, gebouwd in de 11e eeuw in het gehucht Beychac (Gironde), is een hybride getuigenis van romaanse en gotische stijlen. Alleen het transept, het koor en het heiligdom in de Hemicycle behouden hun oorspronkelijke Romaanse structuur, terwijl het schip en de klokkentoren dateren uit het einde van de dertiende eeuw. Documenten van het aartsbisdom Bordeaux getuigen van zijn bestaan in 1340. Het gebouw, herbouwd in de 17e en 19e eeuw, bevat defensieve elementen toegevoegd tijdens de Honderdjarige Oorlog en de Oorlogen van Religie, vooral in het bed.

De klokkentoren, getransformeerd in 1874, diende ooit als een kerker met zijn moordenaars en bovenliggende vloeren. Het huisvest een klok van 1762, versierd met inscripties met vermelding van zijn peetvader en peetmoeder (de heer Marc Antoine Duperier en zijn vrouw), evenals de parochiepriester Barbier en de stoffelijke Victor Monteilh. Het schip, gewelfd in baksteen en gips, was ooit bedekt met een schijnbare structuur. Het interieur onthult zes hoofdromans met moraliserende sculpturen, waaronder een zeldzame geboorte scène die vleselijke zonde symboliseert, geïnspireerd door het Evangelie volgens St.

Romaanse iconografie, geconcentreerd in het koor, toont een les over lust door naakte vrouwelijke figuren en expressieve mannelijke gezichten (horror, afkeuring, lust). Deze beelden, weinig zichtbaar sinds het schip maar duidelijk voor de geestelijken, kon waarschuwen tegen verleiding. Buiten is de abide verdeeld in zeven compartimenten met een dazier hoofdband en gedegradeerde modillons die profane of monsterlijke scènes (etende mens, dierenhoofden) vertegenwoordigen. De glas-in-loodramen en de Chemin de Croix (1942-1943, door Georges de Sonneville) completeren een meubel inclusief een 17e eeuws doek gerestaureerd in 1999, dat Saint Marcel vertegenwoordigt met Saint Catherine en Saint Sebastian.

Externe links