Bouw van de oorspronkelijke kerk XVIIe siècle (≈ 1750)
Gebouw vernietigd tijdens de Eerste Wereldoorlog.
1928
Einde wederopbouw
Einde wederopbouw 1928 (≈ 1928)
Voltooiing van de werkzaamheden onder leiding van Duval en Gonse.
1929
Realisatie van de kruisweg
Realisatie van de kruisweg 1929 (≈ 1929)
Frescoes geschilderd door Henri Marret.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Charles Duval - Architect
Co-auteur van wederopbouwplannen.
Emmanuel Gonse - Architect
Co-auteur van wederopbouwplannen.
Henri Marret - Schilder
Auteur van de kruisweg (1929).
Raymond Couvègnes - Beeldhouwer
Auteur van de veranda tympanum.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint Martin van Arvillers, gelegen in het departement Somme, heeft een geschiedenis gekenmerkt door de vernietiging van de Eerste Wereldoorlog. Het oorspronkelijke 17de eeuwse gebouw werd volledig verwoest tijdens het conflict, waarvoor volledige wederopbouw in de jaren 1920 nodig was. Dit project werd uitgevoerd volgens de plannen van de architecten Charles Duval en Emmanuel Gonse, met werken voltooid in 1928. De nieuwe kerk combineert moderne materialen zoals gewapend beton met traditionele elementen, zoals baksteen en een klokkentoren bedekt met een lei.
De reconstructie omvatte opmerkelijke artistieke werken, waaronder een tympanum gesneden door Raymond Couvegnes sieren van de veranda, evenals een kruispad geschilderd in 1929 door Henri Marret, gepresenteerd in de vorm van fresco's ingelijst als schilderijen. Het interieur herbergt ook een houten sculptuur uit het begin van de 19e eeuw die de Maagd van de Verkondiging vertegenwoordigt, die na de oorlog werd gered of hersteld. De afwezigheid van transept en de vlakke bedzijde van het koor weerspiegelt een sober architectonisch vooroordeel, typisch voor naoorlogse reconstructies in de regio.
De kerk van Sint Martin maakt deel uit van de bredere context van de wederopbouw van religieuze gebouwen in Picardië na 1918, die zowel het verlies van het erfgoed van de oorlog als de inspanningen van de lokale renaissance illustreren. Zijn stijl, het combineren van functionaliteit en symboliek, getuigt van de artistieke en technische uitdagingen van die tijd, terwijl hij de herinnering aan Sint Martin, patroonheilige van de parochie en de belangrijkste figuur van het christendom in Frankrijk doordraagt.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen