Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin de Bouillant kerk, gelegen in Crépy-en-Valois in de Oise (Hauts-de-France), werd gebouwd in het midden van de 16e eeuw op de site van een ouder gebouw, hoewel de gevel en de basis van de klokkentoren dateren uit de late 15e of vroege 16e eeuw. Ze was vroeger afhankelijk van de bisschop van Senlis, die daar een bisschoppelijk hotel bezat, en genoot zeldzame kerkelijke privileges, zoals de titel van geboorteadviseur voor zijn pastoor. De hybride architectuur, die flamboyante gotische invloeden (gebroken bogen, ogivale gewelven) en Renaissance (dorische hoofdsteden, gebeeldhouwde gewelfssleutels) combineert, is deels geïnspireerd door de oostelijke delen van St.Denis Basiliek. Het schip, zonder hoge ramen, is gebaseerd op innovatieve pilaren, omgeven door cilindrische trommels en verzachtte pilasters, terwijl de onderzijden lamp-einden versierd met plantaardige of religieuze motieven (IHS, duif van de Heilige Geest).

Tijdens de Franse Revolutie werden de transepten en het koor afgebroken, waardoor alleen de westelijke muren van de kruisbeelden en de pilaren van het kruis overbleef. De kerk, gesloten voor aanbidding tot 1804, heropend na restauratie, maar de geplande enorme klokkentoren werd nooit voltooid, vervangen door een frame pijl. In 1951 werd een historisch monument opgericht, dat sporen bewaart van zijn prestigieuze verleden, zoals een begrafenisplak van de parochiekerk Antoine Mouton (1572) vandaag in Villeneuve-sur-Verberie, of een Christus aan het kruis van de 15e tot 16e eeuw, afgezet in het museum van Crépy-en-Valois. Zijn originele meubels, met inbegrip van beelden van de heilige Jeanne de Valois en van een heilige bisschop (genaamd Saint Guinefort), zijn grotendeels verdwenen, met uitzondering van een 19e-eeuws glas-in-lood raam dat de Liefdadigheid van Sint Martin weergeeft.

De kerk, nu aangesloten bij de parochie Saint-Sébastien in Crépy-en-Valois, organiseert zelden feesten. Het rechthoekige plan, zonder transept sinds 1789, omvat een schip van vier spanten geflankeerd door lage zijden, terwijl de platte bed, herbouwd in 1804, maskert de afwezigheid van de oorspronkelijke l Aan de buitenkant, de westelijke gevel, gedeeltelijk gemaakt van gesneden steen, onthult sporen van hervorming (hoge gevel, onvoltooide uitlopers), en laterale verhogingen tonen grond ramen, genereuzer in het zuiden dan in het noorden. De resten van de crucifixen, met hun verstopte doubles en aniconische hoofdsteden, herinneren aan de oorspronkelijke ambitie van het gebouw, verminderd door de gevaren van de geschiedenis.

Externe links