Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint Martin de Colombelles, gebouwd in de 12e en 13e eeuw in Romaanse stijl, is gelegen in de historische wijk Bas Colombelles, vlakbij de Orne. Oorspronkelijk gebouwd als een plaats van aanbidding en wachttoren, het was afhankelijk van de abdij van de Plessis-Grimoult, die zijn tienden waargenomen tot de revolutie. Het westelijke portaal, versierd met zigzag en frets, en zijn originele schip, illustreert zijn middeleeuwse erfgoed. De vierkante toren, herontworpen in de 13e eeuw, diende zowel als klokkentoren als als bewakingspost tegen invasies.

In de 17e eeuw werd het koor getransformeerd en uitgerust met een sober hoog altaar, terwijl er in 1663 een sacristie werd toegevoegd. Een zijkapel gewijd aan de heilige Jozef werd gebouwd in 1828 door de familie van Laistre, ter nagedachtenis aan hun dochter Ambroisin. De kerk, geregistreerd als historisch monument in 1927, leed schade tijdens de bombardementen van 1944 tijdens de Disebarkation. Gerestaureerd in de naoorlogse periode onder impuls van pater Dugimond verloor ze haar zijaltaren en haar oorspronkelijke kruispad naar modernistische ontwikkelingen, waaronder muurschilderingen en smeedijzeren roosters ontworpen door Serge Himbault.

Sinds 1963 wordt de kerk van Saint-Pierre-Saint-Paul in het centrum van de stad, Saint-Martin, niet meer regelmatig aanbeden. Zijn aangrenzende begraafplaats, ontmanteld in 1938, bewaarde historische graven, waaronder die van de Graaf van Laistre (1732 De vereniging Les Amis de la Tour, opgericht in 1996, herbergt de site tijdens de Journées du Patrimoine en het Festival Pierres en Lumières, met de nadruk op het architectonische en gedenkwaardig erfgoed.

Onder de opmerkelijke elementen, de 16e eeuwse High Relief Charity van Saint Martin, geclassificeerd als een historisch monument in 1933, nu siert het interieur na het overwinnen van de noordelijke poort. De abstracte glas-in-loodramen van de 20e eeuw roepen lokale metallurgie en Disembarkation op, terwijl de klokken, aangeboden door notabelen zoals de gravin van Laistre of burgemeester Monin, getuigen van gemeenschappelijke verankering. Abbé Joseph Leroy, een oude priester tijdens de Tweede Wereldoorlog, illustreert de sociale en patriottische inzet voor deze plek.

De architectuur van de kerk weerspiegelt de opeenvolgende aanpassingen: het Romaanse schip met archeologie verborgen door 17e eeuwse houtwerk, de toren veranderde in een klokkentoren in 1822, of de glas-in-lood ramen van de evangelisten ondertekend André Ripeau. Liturgische meubels, zoals het 17e eeuwse altaarstuk (waaronder Jean-François Restout's centrale doek werd gestolen in 1986), completeert dit erfgoed. Vandaag belichaamt Sint-Martin zowel een middeleeuws overblijfsel, een symbool van naoorlogse wederopbouw als een levende culturele ruimte.

Externe links