Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Église Saint-Martin de Fleurigné is een religieus gebouw uit de 17e eeuw in Bretagne. Sinds 17 april 1931 is het een historisch monument en onderscheidt het zich door zijn sobere klassieke architectuur, die gotische invloeden mixt als een hergebruikte deur in wapens. Het gebouw, in cornean klokken met granieten frames, keurt een Latijns kruis met een elegante achthoekige klokkentoren en sacristies met omzeilde koepels.

Onder de Ancien Régime was de parochie van Fleurigné afhankelijk van het bisdom Rennes en werd bestuurd door de abdij Saint-Pierre de Rillé, daterend uit de 12e eeuw. Na de Revolutie werd het door de Concordat van 1801 aan de decaan van Fougères gehecht. Vandaag de dag behoort het tot de parochie Sainte-Thérèse du Bocage Fougerais, in het aartsbisdom Rennes. De kerk behoudt 19e eeuwse glas-in-lood ramen, gemaakt door de werkplaats Lecomte en Colin, die heiligen en opbouwende scènes vertegenwoordigen.

Het interieur van de kerk herbergt zes historische glas-in-lood ramen, waarvan er vier worden aangeboden door lokale families zoals Le Bouteiller en het Treton de Vaujuas-Langan. Deze glazen ramen, gedateerd 1879-1880, illustreren patroonheiligen of opmerkelijke episodes, zoals het goede doel van Sint Martin. De westerse gevel, nuchter, draagt de vintage 1769, terwijl de cover, gevarieerd en elegant, croup daken en koepels combineert met keizerlijke, weerspiegelende esthetische onderzoek ondanks beperkte financiële middelen.

Het gebouw stijgt in het centrum van de begraafplaats van Fleurigné, op een terras omgeven door muren, bereikbaar door graden van de avenue de Bretagne. Zijn geschiedenis is verbonden met die van de reguliere kanunniken van Sint Augustinus, die in 1163 rechten verkregen over de vairie van Fleurigné, waardoor het toezicht op de parochiegemeenschap mogelijk werd. De huidige constructie, hoewel grotendeels van de zeventiende eeuw, bevat oudere elementen, die een architectonische en religieuze evolutie weerspiegelen.

De Kerk van Sint-Martin illustreert de aanpassing van de Italiaanse vormen aan de Franse architectonische tradities, met een opmerkelijke stilistische eenheid ondanks tekenen van budgettaire beperkingen. De modillon cornice, onderbroken tussen het schip en het koor, en de verschillen in steen afwerking onthullen een gespleten constructie. De klokkentoren, toegankelijk door een peperkoepel, en de 19e eeuwse glas-in-loodramen onderstrepen het erfgoed en het spirituele belang voor de lokale gemeenschap.

Externe links