Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Hadancourt-le-Haut-Clocher, gelegen in het departement Oise in de regio Hauts-de-France, is een religieus gebouw waarvan de huidige structuur voornamelijk dateert uit de zestiende eeuw. Het is grotendeels herbouwd na de Honderdjarige Oorlog, in een flamboyante gotische stijl, hoewel het schip houdt 12e eeuwse Romaanse metselaars. Het asymmetrische plan, met een kort schip van twee spanten en een meer ontwikkeld koor, is kenmerkend voor de kerken van de Franse Vexin. Het gebouw onderscheidt zich door zijn vierkleurige klokkentoren, een zeldzaamheid in de regio, en door de late toevoeging van een transept in de 16e eeuw, terwijl de meeste van de lokale kerken ontbraken.

Het schip, van Romaanse oorsprong, is gewelfd in de Renaissance, terwijl het koor en transept de flamboyante gotische stijl weerspiegelen. De eerste spanwijdte van het koor, daterend uit het begin van de 13e eeuw, behoudt primitieve gotische elementen, zoals hoofdsteden gesneden uit gestreepte bladeren. De zijkruisen en kapellen, toegevoegd in de 16e eeuw, illustreren de overgang naar de Renaissance, met bogen in het midden van de muur en meer uitgebreide decoraties. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1922, werd gerestaureerd in 2012.

Onder het Ancien Régime was Hadancourt-le-Haut-Clocher afhankelijk van het aartsbisdom Rouen, daarna verbonden aan het bisdom Beauvais na de Revolutie. De kerk, gewijd aan Saint Martin de Tours, huizen opmerkelijke meubels, waaronder 12e eeuwse doopvonten, Renaissance bas-reliëfs, en geclassificeerde of ingeschreven beelden. Sommige werken komen uit de voormalige kerk van Lèvemont, die nu weg is. De parochie, aangesloten bij Chaumont-en-Vexin, geschorst zondagmis in 2018.

De buitenkant van het gebouw is voorzien van een sobere westerse gevel, met een ommuurd portaal en een neoklassieke veranda. De crusillons en kapellen, gemaakt van gesneden steen, contrasteren met het schip in steen. De klokkentoren, 33 meter hoog, wordt overdekt door een achthoekige belletje en versierd met vergulde pinnen, typisch voor de flamboyante stijl. De kerk, hoewel bescheiden van omvang, getuigt van de architectonische en religieuze evolutie van de regio, van de middeleeuwen tot de Renaissance.

Het interieur omvat gerubriceerde elementen zoals dooplettertypen, polychrome stenen basreliëven met bijbelse scènes en 15de en 16de eeuwse beelden. Sommigen kwamen uit de kerk van Lèvemont, nu elders herbouwd. De tabernakel, ingeschreven in het titelobject, is een voorbeeld van barokversiering. Het ensemble weerspiegelt de artistieke en historische rijkdom van dit landelijke gebouw, gekenmerkt door eeuwen van transformatie en aanpassing.

Externe links