Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Martin de Laives kerk, gelegen in Bourgondië-Franche-Comté, is een katholiek gebouw gebouwd in het 2e kwartaal van de 19e eeuw (1829-1834) door architect Duthil in een klassieke stijl. Het vervangt een oude Romaanse kerk van de 11e eeuw, die werd gebouwd op een terrein sinds het Neolithicum (700 voor Christus), waar volgde een Druïdische tempel, een Romeins heiligdom gewijd aan Mercurius, en een eerste christelijke kapel opgericht door Saint Martin in de 4e eeuw. De huidige kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1905 (voor het oude) en 1993 (voor het 19e gebouw), kijkt uit op de Saône vallei en moderne wegen (A6, D906).

De site, strategisch sinds de oudheid, was een heidense en later christelijke plaats van aanbidding. De vroege kapel, genoemd in 894 in een handvest van koning Eudes, behoorde tot het bisdom Nevers. De 11e eeuwse Romaanse kerk, in Lombard stijl met een gewelfd schip en een vierkante klokkentoren, was een zichtbare mijlpaal op de "Chemin des Moines" tussen Cluny en La Ferté. In de middeleeuwen werden twee gotische kapellen toegevoegd (1476 en 1516), en een hermitage gebouwd in de zestiende eeuw. Tijdens de Revolutie werd het een tempel van de rede voordat het werd verlaten in 1830 ten gunste van een nieuwe kerk op de bodem van het dorp.

In de 20e eeuw speelde de kerk een rol tijdens de twee wereldoorlogen: toevluchtsoord voor de soldaten van het 265e regiment in 1914-1918, vervolgens het verbergen van wapens voor het verzet in 1939-1945, die het monument van de bombardementen en de gedeeltelijke vernietiging van het koor waard was. Gedeeltelijk gerestaureerd (toegangswegen in 1980, verlichting in 1991), het blijft een lokaal symbool, bijgenaamd de "lichthuis van Bourgondië" dankzij de nachtverlichting. Tegenwoordig is het afhankelijk van de parochie van Saint-Martin- entre-Saône-et-Grosne (diocees van Autun) en behoudt een sterke erfgoed en gedenkwaarde.

Huidige architectuur, nuchter en klassiek, contrasteert met het romaanse verleden van de site. De vierkante klokkentoren, geërfd van de middeleeuwse kerk, domineert nog steeds de heuvel, terwijl de overblijfselen van de gotische kapellen en hermitage herinneren aan de historische lagen van de plaats. De steile bronnen en paden rond het gebouw getuigen van zijn verankering in het landschap en het gemeenschapsleven, van middeleeuwse pelgrims tot de weerstanden van 1944.

Externe links