Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Limeuil, gelegen in het departement Dordogne in New Aquitaine, werd tussen de 12e en 14e eeuw gebouwd op initiatief van Richard Coeur de Lion. Dit Romaanse monument, opgericht als verzoening voor de moord op Thomas Becket door Hendrik II van Engeland, onderscheidt zich door zijn toewijdingssteen gedateerd 1194 en zijn middeleeuwse fresco's. In februari 1194 werd zij door Adémar de Périgueux gewijd aan de Triniteit, de Maagd Maria, Sint-Martin en andere heilige figuren, zoals blijkt uit haar gedetailleerde Latijnse inscriptie.

De kerk werd de tweede parochie van Limeuil in 1276, gebruikmakend van zijn positie op een pad van Santiago de Compostela en de nabijheid van de rivierwegen van de Dordogne en Vézère. Verkocht als nationaal eigendom in 1791 tijdens de Revolutie, verloor ze tijdelijk haar toewijdingssteen, overgebracht naar de kerk van Sainte-Catherine voordat ze werd hersteld in 1856, zij het gebroken. In 1965 werd het monument gerestaureerd door de Vereniging van Vrienden van Sint-Martin.

Architectureel gezien combineert de kerk een 14 meter hoog schip met een paneel, een gewelfde voorloper met een koepel op hangers die de klokkentoren ondersteunen, en een apse in een gewelfde hemicycle in een cul-de-four. De westelijke poort, versierd met daziers en een gesneden sleutel die een leeuw achtervolgt, illustreert Romaanse kunst. De fresco's van de abide (Adoratie van de Magi, Ontsnappen in Egypte) en de noordelijke crusillon (engel, bisschop en monnik) getuigen van zijn rijke iconografie. De klokkentoren, aangepast in de 18e eeuw, en hedendaagse glas-in-lood ramen (2000) completeren zijn erfgoed.

In 1905 werden belangrijke historische figuren genoemd: Paus Célestin III, Philip Auguste (koning van Frankrijk), Richard Cœur de Lion (d'Aquitaine), Hélie de Talleyrand (Périgord) en Adémar de La Torre (Bisschop van Périgueux). Deze verwijzingen benadrukken het politieke en religieuze belang in de middeleeuwen, gekoppeld aan de Aquitaine en Engelse machtsnetwerken. Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een uitzonderlijke getuigenis van kunst en middeleeuwse geschiedenis in Périgord.

Externe links