Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint Martin van Limoux dans l'Aude

Aude

Kerk van Saint Martin van Limoux


    Limoux

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1120
Eerste archiefaanhaling
1316
Geaborteerd kathedraalproject
XIVe siècle
Aanpassingen en versterkingen
1775
Vernietiging van de pijl
1777
Reconstructie van de pijl
1948
Historische monument classificatie
1993
Renovatie van de gevel
1994
Orgaanherstel
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gerangschikt MH

Kerncijfers

Jean XXII - Paus (1316/1334) Ik probeer de kerk naar een kathedraal te brengen.
Pierre de Montbrun - Orgaanfactor (XVIIIe) Het orgelbuffet werd ontworpen in 1740.
Jean-François Picard L'Épine - Orgaanfactor (XVIIIe) In 1767 werd het orgel gedeeltelijk herbouwd.
Théodore Puget - Orgaanfactor (XIXe) Het orgel is in 1871 getransformeerd.
Pierre Vialle - Orgaanfactor (XXe) Het orgel wordt in 1994 gerestaureerd.
Michel Chapuis - Organisatie (XXe) Het orgel werd in 1994 gerestaureerd.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Limoux, gebouwd in de 12e eeuw aan de oevers van de Aude, is een architectonische getuigenis die romaanse en gotische stijlen combineert. Al in 1120 in archieven werd het in eerste instantie verbonden met de abdij van Saint-Hilaire voordat het na een langdurig conflict overging naar de Dominicanen van het klooster van Prouilhe. De versterkte structuur, herontworpen in de 14e en 15e eeuw, weerspiegelt de politieke en religieuze spanningen van het middeleeuwse tijdperk. De pijl van de klokkentoren, symbool van zijn emblematische silhouet, werd herbouwd in 1777 na de vernietiging door de bliksem in 1775, een dramatische gebeurtenis beschreven als een "algemene aandoening" voor de inwoners.

De kerk werd bijna een kathedraal in 1316 onder paus Johannes XXII, maar de beslissing werd nietig verklaard ten gunste van Alet vanwege de oppositie van de lokale nonnen, die een belastingrecht verloren genaamd decimary. Belangrijke transformaties omvatten het schip en gewelven gerestaureerd in de 19e eeuw, evenals de 18e eeuw gesneden houten bladerdak. De gotische klokkentoren, gebouwd op een 11e eeuwse Romaanse vierkante toren, en de moderne glas-in-lood ramen illustreren de historische lagen van dit monument, gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1948.

Het orgel van de kerk, geclassificeerd als historische monumenten in 1967, is een barok meesterwerk gemaakt tussen 1740 en 1743 door Pierre de Montbrun, vervolgens gewijzigd door Jean-François Picard L'Épine en Théodore Puget. Gerestaureerd in 1994 door Pierre Vialle, werd het gerestaureerd in zijn originele 18e eeuwse toon, voordat het verder werkte in 2015. Dit instrument, ingehuldigd door Michel Chapuis, getuigt van het rijke muzikale erfgoed van het gebouw. De gevel, gerenoveerd in 1993 dankzij Operatie Toques en Bells, symboliseert de lokale gehechtheid aan deze plaats van aanbidding en cultuur.

Architectureel gezien combineert de kerk een veranda en een Romaans schip met een gotische klokkentoren, terwijl haar orgels en gesneden houten bladerdak een unieke artistieke dimensie toevoegen. De opeenvolgende restauraties, zoals die van de organen in 1994 of van de gevel in 1993, onderstrepen de wens om dit erfgoed te behouden, gekenmerkt door eeuwen van religieuze en gemeenschapsgeschiedenis. Zijn status als het hoogste gebouw van Limoux voor eeuwen maakt het een visuele en identiteit bezienswaardigheid voor de stad.

Externe links

Instellingen in de buurt