Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin-de-Noizé, gelegen in het departement Deux-Sèvres in de geassocieerde gemeente Noizé (Oiron), is een religieus gebouw uit de 10e en 11e eeuw, met architectonische elementen uit de 12e eeuw. Geïsoleerd op het platteland ongeveer 500 meter van het dorp, het is verbonden aan een begraafplaats en, volgens de lokale legende, is gespaard na een epidemie van zwarte pest die het naburige dorp zou hebben verwoest, waardoor de verwoesting van de huizen door sanitaire maatregel. Het huidige isolement kan het directe gevolg zijn.

Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 7 december 1976, is deze kerk ook verbonden met de geschiedenis van de middeleeuwse bedevaarten. Dicht bij een oude Romeinse weg die Poitiers met Nantes verbindt, diende het als een "kerk-stage" op weg naar Saint-Hilaire, gastvrije reizigers voor de nacht. De architectuur combineert romaanse kenmerken, zoals een opengewerkte vierkante klokkentoren met een appelvormige stenen kegel, en een uniek schip gescheiden van het koor door een arcademuur. Een basreliëf siert de centrale arcade, terwijl 17e eeuwse funeraire platen de grond bedekken.

De lokale traditie schrijft haar basis toe aan St.Martin, die naar verluidt een heidense tempel op deze site ge Christianiseerd zou hebben. Het gebouw zou dan behoren tot een priorij aan Bourgueil Abbey. In het westen rust een veranda met een frame op vier vierkante pilaren, versierd met een schip. De klokkentoren, doorboord door bogen aan elke kant en overdonderd door dakramen, is een opmerkelijk voorbeeld van landelijke religieuze architectuur in de regio. De oost- en westkant hebben twee arcades, terwijl de noord- en zuidkanten slechts één.

De kerk van Sint-Martin de Noizé illustreert aldus zowel het Poitevin Romaanse erfgoed, de lokale hagiographische legendes als de rol van religieuze gebouwen bij het verwelkomen van pelgrims in de middeleeuwen. Zijn classificatie in 1976 onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn geschiedenis als voor zijn architectonische eigenaardigheden, zoals de dennenappelklokkentoren of innerlijke funeraire platen.

Externe links