Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin de Palaiseau kerk, gewijd aan Sint Martin, apostel van de Galliërs, ligt op de hoogten van de stad, dicht bij het oude feodale kasteel en de rivier de Yvette. Zijn oorsprong dateert uit een abdij opgericht in de 7e eeuw door koningin Bathilde, hoewel er geen spoor van vandaag. Het huidige gebouw, gebouwd in de 12e eeuw in romaanse stijl, werd vergroot in de 15e eeuw met de toevoeging van twee zekerheden aan het schip.

In de 18e eeuw werd de kerk een plaats van herinnering voor de familie Arnauld: hun overblijfselen, overgebracht van Port-Royal des Champs vernietigd in 1711, werden afgezet in de crypte. Op 31 juli 1779 werd de toekomstige revolutionaire Joseph Bara daar gedoopt. In 1866 werden de klokkentoren en de 26 meter hoge pijl opgericht, terwijl de glas-in-loodramen werden vernieuwd. Sinds 21 november 1930 is de kerk geclassificeerd als historische monumenten.

De architectuur van de kerk wordt gekenmerkt door een schip en twee structureel afgedekte zekerheden, met een westelijke gevel met drie gevels. Het romaanse portaal uit de 12e eeuw, aangevuld met een 14e-eeuwse Maagd en kind (in 1902), is de hoofdingang. Binnenin, de 18e eeuw gesneden houten meester altaar (in 1967 geclassificeerd), een 16e eeuwse Vlaamse schilderij en een schilderij van Giovanni Lanfranco (17e eeuw) behoren tot de beschermde elementen.

De kerk werd ook gekenmerkt door de aanwezigheid van invloedrijke priesters, zoals Jean-Baptiste Marc Mieur (1800-1804), wiens politieke prediking controversieel was. Zijn geschiedenis weerspiegelt dus de religieuze, artistieke en sociale evoluties van Palaiseau, van de Middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.

Externe links