Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Martin de Polignac kerk, genoemd in 1062, is een rooms-katholiek gebouw gelegen in Haute-Loire, aan de noordelijke kant van de kasteel heuvel. Opgedragen aan Saint Martin de Tours, werd het verbonden in 1128 en 1142 aan de priorij van Pébrac (augustiniaanse abdij bij Langeac), waardoor het aan het gezag van de bisschop van Puy ontsnapte. Het vierkante plan, zonder transept, omvat een vijf-spanige schip, smalle zekerheden, en een halfronde apse versierd met 12e eeuwse fresco's vertegenwoordigen Laatste Oordeel, Hel en Paradijs.

De zuidelijke gevel, herwerkt aan het einde van de 15e eeuw, herbergt een flamboyante gotische stenen portaal, uitgebreid in 1874 door een veranda met engelenbeelden ("apotheose van Saint Martin"). Deze veranda, aanvankelijk bedekt met een twee hellingen dak, werd in 1931 getransformeerd door een gotische balustrade en een drieluik glas-in-lood raam aangeboden door de familie van Polignac, ter viering van drie van haar leden: Kardinaal Melchior (1661741), Prins Jules (minister van Karel X), en Viscount Heracle (1098 in Antiochië).

Het gebouw onderging belangrijke wijzigingen: gedeeltelijke reconstructie van de bovenste delen van het schip in de 17e eeuw, toevoeging van een westelijke spanwijdte in de 19e eeuw (het verwijderen van de Romaanse gevel), en restauratie van de klokkentoren in het jaar 2000. In 1902 werd een historisch monument geregisseerd, de kerk behoudt 14e eeuwse verdedigingselementen (moord, mâchicoulis) die getuigen van haar integratie in de eerste verdedigingslinie van het kasteel. In 2021 moeten de zuidelijke veranda en de interieur fresco's dringend worden gerehabiliteerd, gefinancierd door de staat en de gemeente.

De muurschilderingen, gedateerd uit de late 12de en 15de eeuw, omvatten Maria scènes (Annunciation, Nativity) en een polychrome standbeeld van Saint Anne (XIIIde eeuw), een voorbeeld van middeleeuwse naïeve kunst. Het bed, vijfhoekig buiten, wordt geflankeerd door twee apsidiolen uitgelijnd met de zekerheden. De kerk, typisch voor de Romaanse traditie van Puy, illustreert de architectonische en spirituele evolutie van een landelijke priorij auvergnat, gekenmerkt door de seigneuriële invloeden van de Polignac en de kanonnen van Pébrac tot de revolutie.

Ten tijde van de revolutie werd een nieuw gebouw gebouwd op de plaats van een precedent, waarvan de geschiedenis onbekend blijft. De banden met de familie van Polignac, beschermheren en politieke figuren (zoals prins Jules, minister van Karel X), materialiseren in het gedenkteken venster. Vandaag de dag blijft de kerk een belangrijke getuigenis van Velay's religieuze en defensieve erfgoed, het mengen van Romaanse, flamboyante gotische en lokale geschiedenis.

Externe links