Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint Martin de Roiffieux Kerk en Ardèche

Ardèche

Saint Martin de Roiffieux Kerk

    11 Rue de la Forge
    07100 Roiffieux
Réfocalienne Fipsou07

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
…
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw (?)
1827
Ontmanteling van de begraafplaats
1850-1855
Herstel van het koor en de klokkentoren
1873-1875
Uitlopers toevoegen
1891
Zijkapel gewelven
1970-1971
Complete interieurrestauratie
1991-1993
Restauratie van standbeelden
2016
Standbeeld van St. Martin
2021
Nieuwe parochie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Saint Martin - Kerkbewaarder Huidige interne en externe status
Mgr Jean Hermil - Bisschop van Viviers Altaarwijding in 1971
Charles Flodon - Sponsor van de bel Sponsor van Caroline Eulalie in 1843
Eulalie Gamon - Bell peetmoeder Marraine van Caroline Eulalie in 1843
Eugène-Claude-Bertrand De Missolz - Sponsor van de 3e bel Sponsor in 1852
Alexandrine Amélie Desgrand - Marraine van de derde klok Marraine in 1852

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Martin de Roiffieux is een kerk in het departement Ardèche in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. De architectuur, gekenmerkt door een uniek schip en een atypische achthoekige klokkentoren, is geïnspireerd door de romaanse stijl en bevat latere wijzigingen. De klokkentoren, bevestigd aan het koor in plaats van aan de gevel, blijft onvoltooid, met een tijdelijk dak in romaanse tegels, waardoor het oorspronkelijke project van een pijl of bol wordt verlaten.

Het gebouw van de kerk kon teruggaan naar de 12e eeuw, hoewel de eerste geschreven stukken van de plaats, genaamd Rufiacum, dateren uit de 8e eeuw. In de loop der eeuwen onderging het gebouw een aantal belangrijke werken: de reconstructie van het koor en de bouw van de klokkentoren tussen 1850 en 1855, de toevoeging van uitlopers om het schip te versterken (1873-1875), en wijzigingen van de zijkapellen vóór 1891. Deze transformaties weerspiegelen de liturgische en structurele behoeften, evenals de evolutie van lokale religieuze praktijken.

De twintigste eeuw werd gekenmerkt door aanzienlijke restauraties, waaronder de gevels rond 1960 en een complete interieur renovatie tussen 1970 en 1971. In 1991-1993 werden zes polychrome beelden uit de 17e en 18e eeuw, waaronder die van Sint-Martin en Sint-Jozef, gerestaureerd en in de kerk geplaatst. De glas-in-lood ramen, bas-reliëfs en het gebeeldhouwde metalen kruispad (geïnstalleerd in 1971) getuigen van de artistieke rijkdom van het gebouw. De klokkentoren herbergt drie historische klokken, één uit 1739, verborgen tijdens de Revolutie voordat ze in 1877 hervestigd werden.

De kerk heeft ook pastorale veranderingen ondergaan, met zijn geleidelijke verbinding met de parochies van Annonay. In 1974 werd ze lid van het Pastoral Animation Team van Annonay en in 2003 werd ze lid van de parochie "Sainte-Claire" en sinds 2021 maakt ze deel uit van de parochie "Blessed Gabriel Longueville" van het Basin of Annonay. Deze groeperingen weerspiegelen de aanpassingen van de katholieke kerk aan de demografische en sociale veranderingen in de regio.

Een van de bijzonderheden van de kerk zijn het stenen altaar gewijd in 1971, zijn ambon met kleurrijke liturgische sluiers, en zijn externe beelden, zoals die van Sint Martin geïnstalleerd in 2016 om de 1.700 jaar van zijn geboorte te vieren. De glas-in-lood ramen, met geometrische of religieuze motieven, omvatten afbeeldingen van Maria's Onbevlekte Hart en 19e-eeuwse Dominicaanse wapenschild. Het gebouw, geopend tijdens evenementen zoals de Nacht van Kerken in 2012, blijft een actieve plaats van herinnering en aanbidding.

Externe links