Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Saint Martin van Rouvres dans l'Eure-et-Loir

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eure-et-Loir

Kerk van Saint Martin van Rouvres

    4-6 Place de l'Église
    28260 Rouvres
Église Saint-Martin de Rouvres
Église Saint-Martin de Rouvres
Église Saint-Martin de Rouvres
Église Saint-Martin de Rouvres
Église Saint-Martin de Rouvres
Crédit photo : Trisnap - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
800
900
1000
1100
1200
1500
1600
1700
1800
1900
2000
Ve-VIIIe siècle
Vermoedelijke Merovingiaanse oorsprong
XIe siècle
De oudste resten
1536
Renaissance muurkluis
1565
Datum gegraveerd op de toren
1760
Bel blijft gedateerd
1820
Bouw van de noordkant
1992
Historische monument classificatie
2017
Oprichting van ASRER
2018
Integratiemissie Bern
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk van Sint Martin (cad. AB 112): Beschikking van 16 oktober 1992

Kerncijfers

Charitons - Norman Funeral Brotherhood Hij leidde begrafenissen tot 1960.
Stéphane Bern - Animator en Erfgoed Defender Inclusief de kerk in zijn reserveplan 2018.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Martin de Rouvres, gelegen in het departement Eure-et-Loir in de regio Centre-Val de Loire, is een katholiek monument dat waarschijnlijk dateert uit de Merovingische periode (Vth-VIIIe eeuw), zoals blijkt uit zijn toewijding aan Saint Martin. Sommige resten van het gebouw dateren uit de 11e eeuw, maar het belangrijkste schip, van Renaissance stijl, werd gebouwd in het midden van de 16e eeuw. De kerk, beschadigd tijdens de Honderdjarige Oorlog, profiteerde tijdens deze periode van grote restauraties, waaronder een houten boog, gedateerd 1536, versierd met symbolen die de zonsverduistering oproepen tijdens de kruisiging van Christus.

De bed- en klokkentoren, van romaanse oorsprong (11e eeuw voor de stam), contrasteert met de lei pijl later toegevoegd. De noordzijde, in opdracht van 1820, illustreert de toevoegingen van de 19e eeuw, met vierkante pilaren in zandsteen onderscheiden van die, cilindrisch, van het zuiden schip. Het gebouw, gebouwd van Vernon steen en blokken land, herbergt een dozijn unieke zonnewijzers in het departement, waarvan er een wijst op zowel westelijke als oostelijke tijd. De muren, bedekt met oude graffiti, kon getuigen van de passage van pelgrims of metgezellen, of lokale begrafenispraktijken, de kerkhoven vroeger rond de kerken.

De kerk van Saint Martin bevat 34 objecten geclassificeerd als historische monumenten, waaronder 17e eeuwse ovale doopvonten en negen schilderijen ingeschreven in 2017. Zijn klokkentoren, eenmaal met twee klokken, behoudt slechts één, daterend uit 1760 en met een gewicht van 1.600 kg, terwijl de andere tijdens de revolutie is verwijderd. De Charitons, een Normandisch en Eureliaanse broederschap gecreëerd in de 11e eeuw en actief tot 1960, zorgden voor begrafenissen, hun oorsprong wordt gekoppeld aan de zwarte pest. Gerangschikt een historisch monument in 1992, de kerk opgenomen in 2018 het plan om het erfgoed (Mission Stéphane Bern) als gevolg van degradaties door haarliften, het mobiliseren van een lokale vereniging voor de restauratie (ASRER, opgericht in 2017).

Externe links