Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Sorèze is ontstaan in de geschiedenis van de abdij van Sainte-Marie-de-la-Sagne, gesticht in de negende eeuw in een moerasrijke omgeving bij het kasteel van Verdun. De eerste vermelding van de kerk dateert uit 1120, in een pauselijke bubbel die de bezittingen van de abdij bevestigt. Op dat moment domineerde het versterkte dorp Berniquaut, co-seigneurie van Trencavel en Abbe de Sorèze, het gebied voordat het werd verlaten ten behoeve van de lagere stad rond de abdij. De vroege kerk, waarschijnlijk gelegen op de site van het huidige gotische gebouw, werd omgeven door een kerkhof nog steeds gebruikt in de 18e eeuw.

De bouw van de huidige gotische kerk, hoewel slecht gedateerd, wordt geassocieerd met de naoorlogse welvaart van honderd jaar. In 1508 werd een zijkapel genoemd en in 1512 werd een klok geplaatst, die de voltooiing van de werken markeerde. De klokkentoren, flamboyante stijl met Renaissance invloeden (putti, fantastische dieren), surmounts een versterkte heptagonale bed, uitgerust met mâchicoulis en een gecrenellateerde ronde pad. Deze defensieve elementen weerspiegelen de spanningen van die tijd, vooral tijdens de godsdienstoorlogen.

In 1573 vernietigden de protestanten de kerk bijna volledig tijdens de tweede tas van Sorèze, waarbij alleen de klokkentoren en de apsis werden bewaard. Deze overblijfselen, meerdere malen gerestaureerd (XIXe eeuw, 1937, 1941) getuigen van de late middeleeuwse architectuur. De klokkentoren, geclassificeerd als Historisch Monument in 1879, domineert nog steeds het landschap. De funderingen van het schip, bezet door een begraafplaats en vervolgens vernietigd in 1773 om door een straat te breken, verdwenen, waardoor alleen deze symbolische berouw.

Opeenvolgende restauraties (dak in 1717, 1887, 1902 Het bed, gebouwd uit kalksteen, graniet en schalie, behoudt een kluis van kernkoppen en gesneden hoofdsteden combineren flamboyant en Renaissance motieven. De kerk, oorspronkelijk parochie, illustreert de architectonische evolutie en religieuze conflicten die Tarn en Occitanie markeerden.

Vandaag de dag, de klokkentoren van Saint-Martin, een departementaal eigendom, blijft een symbool van de veerkracht van het lokale erfgoed. De schroeftrap, flamboyant vullende baaien en leien veelhoekige pijl maken het een zeldzaam voorbeeld van zowel religieuze als defensieve gebouwen, die de historische omwentelingen van de regio sinds de Middeleeuwen weerspiegelen.

Externe links