Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Nef en nog romaanse klokkentoren.
XVe siècle
Transformatie van het koor
Transformatie van het koor XVe siècle (≈ 1550)
Onafgewerkt vierkant koor met vier spanen.
XVIIe siècle
Poging tot voltooiing
Poging tot voltooiing XVIIe siècle (≈ 1750)
Project onderbroken zonder stilistische eenheid.
10 février 1913
Historisch monument
Historisch monument 10 février 1913 (≈ 1913)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerk: op bevel van 10 februari 1913
Kerncijfers
Abbaye de Celles - Tutelaire religieuze instelling
Priorie afhankelijk van deze abdij.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Martin de Périgné kerk, genoemd als een historisch monument in 1913, is een katholiek gebouw gebouwd door eeuwen heen. De priorij was aanvankelijk afhankelijk van de Abdij van Cellen. Het schip en de klokkentoren, de enige resten van de twaalfde eeuw, getuigen van deze romaanse periode. Een gesneden deur versierd met hoofdletters en kraaien markeert de zijingang van het schip, een opmerkelijk architectonisch element van deze periode.
In de 15e eeuw onderging het koor een grote transformatie: gesloopt of diep herontworpen, werd het vervangen door een vierkant gebouw met vier lagen. Dit ambitieuze project, gepland om rond een cilindrische centrale pijler te bouwen, blijft onvoltooid. Alleen dorsale bogen en gewelf primers blijven over, tastbare sporen van deze onderbroken site. De kluizen zelf, nooit afgemaakt, illustreren de gedeeltelijke stopzetting van het werk.
De zeventiende eeuw zag een nieuwe poging tot voltooiing, zonder stilistische consistentie met de bestaande delen. Dit project, ook onderbroken, voegt een extra historische stratum toe aan het gebouw. De kerk, eigendom van de gemeente Périgné, behoudt zo de kenmerken van deze drie verschillende periodes: een Romaans schip, een onvoltooid gotisch koor en afgebroken klassieke toevoegingen. Zijn ranking in 1913 benadrukt de uitzonderlijke erfgoedwaarde, waarbij religieuze, architectonische en lokale geschiedenis worden gecombineerd.
De locatie van de kerk, in het departement Deux-Sèvres (regio New Aquitaine), maakt deel uit van een gebied dat wordt gekenmerkt door een rijke Romaanse en middeleeuwse erfgoed. Het gebouw weerspiegelt de artistieke evoluties en historische gevaren van de regio, van zijn aanvankelijke gehechtheid aan de abdij van Celles tot zijn huidige rol in de gemeente. De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum, Mérimée basis) bevestigen het belang van constructieve technieken en architectonische ambities door de eeuwen heen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen