Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin du Mesnil-Amelot, gelegen in Île-de-France in het departement Seine-et-Marne, is een katholiek religieus gebouw gebouwd tussen 1520 en 1550. Het illustreert de flamboyante gotische stijl, met schuchtere Renaissance invloeden zichtbaar in de hoofdsteden van de apsis rotonde en de ramen netwerken. Zijn specifieke plan, zonder transept of stralende kapellen, omvat drie schepen van dezelfde breedte, een doorloop en een veelhoekige bed. Het schip, blind en slank, communiceert met de onderkant door grote open arcades, waardoor een harmonieuze en monumentale binnenruimte ontstaat. De originele polychrome, gerestaureerd tijdens recente restauraties, benadrukt een nette architectuur, aangevuld met een grote 17e eeuwse barokke altaarstuk.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door banden met kerkelijke heren, waaronder de abdij van Cluny en de Priorij Saint-Martin-des-Champs, die zijn term gewijd aan Saint Martin de Tours kunnen uitleggen. Hoewel er een gebrek is aan archieven over de bouw ervan, suggereert een console uit 1531 aan de noordkant de voltooiing van het schip en de onderkant op dit moment. De oostelijke delen, enigszins beïnvloed door de Renaissance, werden waarschijnlijk kort daarna gebouwd. De klokkentoren, waarvan de onderste delen dateren uit de late 15e of vroege 16e eeuw, werd herontworpen in 1780, verloor zijn 1633 pet aan een koepel en een lantaarn.

Een historisch monument in 1911, de kerk genoten van een volledige restauratie tussen 1971 en 2003, schitteren aan de beelden, polychromie en meubels, waaronder een orgel ingehuldigd in 1991. Het altaarstuk van het hoge altaar, barokwerk van 1654, en het 16e eeuwse houtwerk van de sacristie behoren tot de geclassificeerde elementen, naast beelden en een klok van 1666. Vandaag, verbonden aan de parochiesector West-Goële, organiseert de kerk onregelmatige zondagsmis, die haar spirituele en culturele rol in de lokale gemeenschap volhoudt.

De buitenkant van de kerk onthult een rijk versierde westerse gevel, versierd met getrilobeerde archeologie en sculpturen, waaronder een portaal omlijst door beelden van de Twaalf Apostelen. De zijliften, met name die van het noorden met uitzicht op de hoofdstraat, hebben een nette inrichting met steunbalken versierd met klokkentorens en flamboyant opnieuw ruiten. De meer sobere bed wordt gekenmerkt door enkele-vlieg bogen en gargoyles evacueren stormwater. De nabijheid van de luchthaven Parijs-Charles-de-Gaulle, op minder dan een kilometer afstand, contrasteert met de historische rust van deze plaats van aanbidding.

Binnen bieden het schip en het koor een opmerkelijke stilistische eenheid, met gekerfde kluizen en gerestaureerde architectonische polychromie. De Corinthische hoofdsteden van de abide rotonde, hoewel fantasievol, getuigen van een overgang naar de Renaissance, terwijl de onderkant, zo breed als het centrale schip, de capaciteit van het gebouw verdubbelen. De wandelweg, geïsoleerd van het koor door opengewerkte hekken, huizen houtwerk en een rijk versierd altaarstuk, illustreren Saint Martin's Charity. Samen is deze kerk een opmerkelijk voorbeeld van het Franciscaner religieuze erfgoed.

Externe links