Waarschijnlijke bouw XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Bouw van de huidige kerk, schip en klokkentoren.
1785
Renovatie van het frame
Renovatie van het frame 1785 (≈ 1785)
Geschilderde decoratie van de valse kluis.
1792
Overdracht van meubilair van Médous
Overdracht van meubilair van Médous 1792 (≈ 1792)
Aankomst van altaar, tabernakel en baldachin.
novembre 2018
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten novembre 2018 (≈ 2018)
Bescherming van het hele gebouw.
2016-2023
Herstel aan de gang
Herstel aan de gang 2016-2023 (≈ 2020)
Convention with the Heritage Foundation.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerk van Sint-Martin in zijn geheel, weergegeven in kadaster sectie C, perceel 208, als afgebakend in rood op het plan gehecht aan het decreet: inschrijving bij volgorde van 24 mei 2018.
Saint Martin d'Orignac is een katholiek gebouw gelegen in de Hautes-Pyrénées, in de regio Occitan. Gebouwd waarschijnlijk tussen de 15e en 16e eeuw, onderscheidt het zich door zijn rechthoekige schip, zijn twee zijkapellen en zijn koor met gesneden stroken. De klokkentoren, een hoge vierkante toren overdekt door een vijf-klok dak, is bevestigd aan de west gevel. Het gebouw is gebouwd op een heuvel, in het centrum van een cirkelvormige behuizing die suggereert het bestaan van een middeleeuwse verdedigingsplaats van de 12e en 13e eeuw.
Aan het eind van de 18e eeuw onderging de kerk grote veranderingen. In 1785 werd zijn frame gerenoveerd, en een valse houten kluis werd versierd met schilderijen die de Maagd, God de Vader, Christus, en Sint Michael en Sint Johannes de Doper voorstellen. Het meubilair, toevertrouwd aan de barokke beeldhouwers Ferrère d'Asté, verrijkte in 1792 de uitzonderlijke overdracht van het altaar, de tabernakel en de baldaquin van de kapel van de kapel van Médous, bij Bagneres-de-Bigorre, gesloten tijdens de revolutie. Dit ensemble, geregisseerd door Marc en Dominique Ferrère, behoort tot de meest opmerkelijke in de regio.
De kerk staat in november 2018 bekend als historische monumenten. Sinds 2016 heeft een overeenkomst met de Erfgoedstichting tot doel het te herstellen, met nog lopende werkzaamheden in 2023. De site behoudt ook sporen van zijn middeleeuwse verleden, zoals in de buurt van ronde kerkelijke omheindingen, oude begraafplaats, en de fossiele plaats van Casteriou ten noorden van het dorp, waaruit een oude bezetting blijkt.
De beschilderde decoratie van de kluis, voorafgaand aan de revolutie, en de monumentale gouden houten baldaquin, oorspronkelijk uit Médous, illustreren de artistieke rijkdom van het gebouw. De 19e eeuw zag reparaties, zoals de bouw van een nave-backed stand en de consolidatie van de begraafplaats muur. Tegenwoordig blijft de kerk een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van de Hoge Pyrénées.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen