Vernietiging tijdens de Grote Oorlog 1914-1918 (≈ 1916)
Geschoren gebouw tijdens gevechten
1918-1939
Reconstructie door Paul Bellot
Reconstructie door Paul Bellot 1918-1939 (≈ 1929)
Neomedische baksteen stijl
5 août 2020
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 5 août 2020 (≈ 2020)
Volledige bescherming van het gebouw en meubilair
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerk van St. Martin in totaal, met inbegrip van de gebouwen van nature, het koor hek en de doopvonten, verschijnen in het kadaster sectie AB, perceel 45, zoals afgebakend op het plan gehecht aan het decreet: inschrijving bij volgorde van 5 augustus 2020
Kerncijfers
Paul Bellot - Architect en Benedictijner monnik
Bouwer van de kerk na 1918
Léon-Ernest Drivier - Beeldhouwer
Auteur van de "Vierge de Pitié"
Martin de Tours - Heilige beschermheilige van de kerk
Vertegenwoordigd in fresco op het portaal
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Martin d'Hardecourt-aux-Bois, gelegen in het departement Somme in de regio Hauts-de-France, werd oorspronkelijk voor onbepaalde tijd gebouwd, maar behield oude elementen zoals doopvonten uit de 13e eeuw en een beeld van Maagd met het kind. Deze resten verdwenen tijdens de totale vernietiging tijdens de Eerste Wereldoorlog, in het kader van de gevechten die Picardië tussen 1914 en 1918 verwoestten. Het dorp, dicht bij het front, leed aanzienlijke schade, en het religieuze gebouw, vaak een symbolisch doel, werd niet gespaard.
De wederopbouw van de kerk werd toevertrouwd aan architect Paul Bellot, Benedictijner monnik van de abdij van Sint Paul de Wisques, een belangrijk figuur in de naoorlogse religieuze wederopbouw in Frankrijk en België. Tussen 1918 en 1939 ontwierp Bellot een bakstenen gebouw, typisch voor de regio, met een leien klokkentoren en een fresco met de afbeelding van Sint Martin op het pediment. Binnen gebruikte hij claustra en ontmaskerde stenen, terwijl daar een Maagd van Genade werd gekerfd door Léon-Ernest Drivier. Deze artistieke keuzes illustreren na de Grote Oorlog architectonische vernieuwing, waarbij lokale traditie en moderniteit worden gecombineerd.
De Sint-Martinkerk werd op 5 augustus 2020 uitgeroepen tot historisch monument, dat zijn erfgoed en gedenkwaarde herkent. Het beschermingsbevel bestrijkt het hele gebouw, inclusief meubels zoals het koorhek en gereconstrueerde doopvonten. Vandaag toont het zowel de vernietiging van de oorlog als de wederopbouw-inspanning die de Hauts-de-France markeerde, terwijl het beschutting van opmerkelijke kunstwerken, zoals de gebeeldhouwde groep van Drivier of de fresco van de poort. De architectuur, kenmerkend voor Bellots stijl, maakt het een uniek voorbeeld van het religieuze erfgoed van de 20e eeuw in Picardie.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen