Datum gegraveerd op het portaal 1632 (≈ 1632)
Geeft een bouw- of renovatiefase aan.
3e quart du XVIIe siècle
Periode van hoofdconstructie
Periode van hoofdconstructie 3e quart du XVIIe siècle (≈ 1762)
Picard hybride architectonische stijl.
15 octobre 2014
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 15 octobre 2014 (≈ 2014)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De hele kerk (Box A 316): inschrijving bij decreet van 15 oktober 2014
Kerncijfers
Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen
In de teksten worden geen historische acteurs genoemd die gerelateerd zijn aan dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Martin kerk van Millencourt-en-Ponthieu, gelegen in het departement Somme in de regio Hauts-de-France, werd gebouwd in het 3e kwart van de 17e eeuw. Een gegraveerde steen boven de poort draagt de datum van 1632, wat een eerdere bouw- of renovatiefase suggereert. Het gebouw onderscheidt zich door zijn hybride architectuur, die picardische traditie en stilistische innovaties combineert: een hors-oeuvre westerse klokkentoren, met een parallelepipedische basis in kalksteen en baksteen, omzoomd door een licht afgekapt ronde toren. Deze architectonische vooringenomenheid, zeldzaam in de regio, weerspiegelt een verlangen naar moderniteit terwijl ze deel uitmaakt van het lokale religieuze landschap.
De bouw maakt gebruik van typische Picardie materialen: krijt voor het grootste deel van het gebouw, baksteen voor baaiframes, uitlopers, en de basis van de klokkentoren, terwijl de basis afwisselt vuursteen en bakstenen. De klokkentoren, vierhoekig aan de basis, wordt cilindrisch in het bovenste deel en eindigt met een pijl bedekt met leien. Deze kenmerken, in combinatie met de aanduiding als historische monumenten sinds 15 oktober 2014, onderstrepen het belang van het erfgoed. De kerk behoort tot de gemeente en belichaamt zowel het religieuze erfgoed als de constructieve vindingrijkheid van de moderne periode in Picardië.
Het gebouw maakt deel uit van een picardische architectuurtraditie en introduceert innovatieve elementen voor de zeventiende eeuw, zoals de systematische combinatie van steen en baksteen, of de hybride vorm van de klokkentoren. Deze keuzes kunnen de invloed weerspiegelen van de artistieke stromingen van de contrareformatie, die de kerken van deze periode markeren met een zoektocht naar spirituele verheffing en monumentaliteit. Recente bescherming (2014) weerspiegelt de late erkenning van de historische waarde ervan, in een context waarin veel religieuze plattelandsgebouwen werden verwaarloosd voordat ze gerehabiliteerd werden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen