Bouw van de toren XIIe siècle (≈ 1250)
Het oudste deel van het gebouw.
XIVe siècle
Bouw van het schip
Bouw van het schip XIVe siècle (≈ 1450)
Gotische stijl kenmerkend voor de periode.
1654
Poort noord
Poort noord 1654 (≈ 1654)
Datum gegraveerd op het boek.
1709 et 1737
Graffiti op de toren
Graffiti op de toren 1709 et 1737 (≈ 1737)
Getuigenissen van Mathis en F.St Rémi.
1777
Restauratie door Leblanc
Restauratie door Leblanc 1777 (≈ 1777)
Date versleten op de zuidelijke toren.
1918
Naoorlogse restauratie
Naoorlogse restauratie 1918 (≈ 1918)
Reparaties na de Eerste Oorlog.
9 juin 1921
Historisch monument
Historisch monument 9 juin 1921 (≈ 1921)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Leblanc - Architect of aannemer
Verantwoordelijk voor de restauratie van 1777.
Mathis - Auteur van een graffiti
Originele gravure van 1737 op de toren.
F.St Rémi - Auteur van een graffiti
Handtekening van 1709 met vermelding 'B. zondag'.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Maurice de Damvillers, gelegen in het departement Maas, presenteert een complexe architectonische geschiedenis. De toren, het oudste deel, dateert uit de 12e eeuw, terwijl het schip werd gebouwd in de 14e eeuw. De noordelijke poort, gedateerd 1654, en de sacristie, toegevoegd in de negentiende eeuw, getuigen van opeenvolgende evoluties. Een grote restauratie vond plaats in 1777 onder leiding van Leblanc, zoals aangegeven door de datum op de toren.
De zuidelijke toren bewaart historische graffiti, waaronder die van Mathis (1737) en F.St Rémi (1709), gegraveerd door bezoekers of bewoners. De kerk leed grote schade tijdens de Eerste Wereldoorlog, die na 1918 moest worden hersteld. Een opmerkelijk element is de luifel voor de westelijke poort, afkomstig uit de Saint-Roch hermitage, een detail dat het hergebruik van lokale erfgoedelementen onthult.
Op 9 juni 1921 behoort de kerk tot de gemeente Damvillers. De hybride architectuur, die middeleeuwse en klassieke stijlen combineert, weerspiegelt de liturgische behoeften en historische gevaren van deze streek in Lotharingen. De opeenvolgende wijzigingen, zoals het 17e-eeuwse portaal of naoorlogse restauraties, illustreren de permanente aanpassing aan sociale en religieuze contexten.
De locatie van Damvillers, in de voormalige regio Lotharingen (nu Great East), plaatst dit gebouw in een gebied gekenmerkt door grensconflicten en culturele uitwisselingen tussen Frankrijk en het Duitse Rijk. De aanwezigheid van graffiti en hergebruikte elementen benadrukt haar verankering in het dagelijks leven van de bewoners, ver buiten haar strikt religieuze functie.
