Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Maurice, gelegen in Prats-du-Périgord, Dordogne, wordt voor het eerst genoemd in 1053, vervolgens bevestigd in zijn rechten door een pauselijke zeepbel van Eugene III in 1153. Santa Maria de Pratis, oorspronkelijk genoemd, was afhankelijk van de abdij van Sarlat voordat gewijd aan Saint Maurice. De locatie aan de weg tussen Domme en Villefranche-du-Périgord ontmaskerde het aan plunderingen, waardoor de inwoners werden gedwongen een imposante klokkentoren met vier baaien en een verdedigingskamer boven de apsis op te richten.

Tijdens de godsdienstoorlogen heeft de kerk aanzienlijke schade geleden: geplunderd door protestantse groepen, werd het in 1651 omschreven als "in een trieste staat," ontdaan van al haar voorwerpen van aanbidding. De reparaties werden begeleid door Antoine Laporte, pastoor en notaris, terwijl Jean Laporte, een andere notaris, geld achterliet voor zijn restauratie. In 1766 werden nieuwe werken gefinancierd door een nalatenschap van de pastoor Raymond Maleville. Het gebouw, gemarkeerd door zijn verhoogde bed en een moordenaar, suggereert een oorsprong gekoppeld aan een commandant van de orde van Sint John.

De kerk heeft in 1948 een historisch monument gebouwd en na de eerste bouw zijn sporen van zijn defensieve verleden bewaard gebleven, zoals de kapellen van het gewelfde transept. De klokkentoren, gedeeltelijk ondersteund door het schip, illustreert de architectonische aanpassingen in verband met lokale conflicten. De archieven vermelden ook haar rol in het gemeenschapsleven, vooral door de donaties van lokale notabelen voor het behoud ervan.

Vandaag de dag blijft de kerk van Saint-Maurice een getuigenis van de uitwisselingen tussen religieuze macht en defensieve behoeften in Périgord, die de turbulenties van de 12de eeuw en de godsdienstoorlogen weerspiegelen. De hybride architectuur, zowel religieuze als militaire, maakt het een zeldzaam voorbeeld van de perigordin gebouwen van die tijd.

Externe links