Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Maurice-kerk van Marcellaz-Albaniërs, in Haute-Savoie, is ontstaan in de 11e 12e eeuw met een eerste kerk bestaande uit vier kapellen gewijd aan Johannes de Doper, Sint-Sebastian, Heilige Geest en Onze-Lieve-Vrouw. Deze kapellen, gesticht door nobele of burgerlijke families, dienden ook als begraafplaatsen. In de 15e tot 16e eeuw werden twee van hen (Sint-Johannes de Doper en Sint-Sebastian) geschoren. In 1608 zag François de Sales, bisschop van Genève, de verloedering van het gebouw en bestelde het werk aan pijn van sluiting, wat leidde tot de restauratie van de Notre-Dame kapel door de familie Randollet en de vereniging van de Heilige Geest aan het hoge altaar.

De bouw van een tweede kerk begon op 15 april 1624 en werd op 27 januari 1625 gewijd door pastoor Georges Cohendet. Zijn klokkentoren werd beroemd na een drama in 1739: de bliksem raakte de structuur en doodde 22-jarige zoon Étienne Fontaine. In 1769 werd een nieuwe bel genaamd Claudine geïnstalleerd en gezegend door de pastoor Claude Ducret. Tussen 1827 en 1844 werd de klokkentoren verhoogd tot 28 meter, met een bol en een pijl, die de overgang naar de derde kerk markeerde.

De huidige kerk, loodrecht op de vorige gebouwd tussen 1842 en 1844 volgens de plannen van architect Ignace Monnet, werd in 1845 door bisschop Louis Rendu ingewijd. De aangrenzende begraafplaats, vervangen in 1954, werd een parkeerplaats in 1977. Een lokale anekdote vertelt dat een schedel, vermoedelijk die van een heer veroordeeld voor moord in de 18e eeuw, werd verzegeld in de klokkentoren voordat ze werd gestolen in 1974 ... hoewel geen archief bevestigt dit verhaal. In 2025 is een grote renovatie gepland dankzij een donatie van € 500.000.

De klokkentoren, daterend uit 1625 maar verbeterd in de 19e eeuw, bevat vier klokken. Pater Michel Marullaz, priester van 1988 tot 2021, markeerde ook de recente geschiedenis van deze kerk, een van de grootste landelijke Albanezen. Het voetgangersplein in 2014 en het doodsmonument ingehuldigd in 1921 completeren dit emblematische erfgoed.

Externe links