Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Maximin kerk van Magnac-Laval, gelegen in Opper-Wenen, wordt voor het eerst genoemd in een pauselijke bubbel van Urbain II tussen 1096 en 1099, bevestigend zijn lidmaatschap in Charroux Abbey onder de naam ekklesia de Magnaco. Dit document getuigt van zijn bestaan al in de 11e eeuw, hoewel de exacte oorsprong, betekenis en mecenaat onzeker blijven. Het oorspronkelijke gebouw, een uniek schip bedekt met een schijnbare structuur, weerspiegelt een langdurige Karolingische architectonische traditie tot in de vroege Middeleeuwen.

In het midden van de 12e eeuw werd de kerk uitgebreid met de toevoeging van een klokkentoren naar het westen, gevolgd door een gotisch koor met een plat bed, typisch voor de overgang tussen de 12e en 13e eeuw in Limousin. Een zuidelijke zijkapel, misschien neo-romaanse, werd toegevoegd in de 15e eeuw, vervolgens verlengd in het begin van de 16e eeuw. De noordelijke kapel dateert uit de 19e eeuw. De klokkentoren, verwoest door de bliksem in 1576, werd herbouwd tussen 1863 en 1866 na decennia van werk vertraagd door financiële beheersproblemen.

In 1471 herbergt de kerk een kleine gemeenschap van 3 of 4 monniken, onder leiding van een prior die verplicht is een jaarlijkse vergoeding te betalen aan de abt. De parochieactiviteiten worden dan uitgevoerd door plaatselijke priesters. Bliksem raakte de klokkentoren in de nacht van 20 april 1576 en veroorzaakte aanzienlijke schade: gedeeltelijke instorting van de noordelijke muren, vernietiging van meubilair en nabijgelegen huizen. De reparaties, begonnen in oktober 1576, verspreid over vijftig jaar als gevolg van begrotingsproblemen.

De kerk, die sinds 7 januari 2009 8 voorwerpen als historische monumenten heeft geclassificeerd, is opgenomen in de inventaris van historische monumenten. Het huidige plan, in de vorm van een Latijns kruis, omvat een uniek schip geflankeerd door zijkapellen, een ingang en een klokkentoren gericht op het westen, en een apsis oosten. Zijn architectuur combineert daarmee romaanse, gotische en neoklassieke elementen, getuigend van zijn evolutie over bijna duizend jaar.

Externe links