Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Michel de Champagne-Mouton, gelegen in het departement Charente, dateert uit de 12e eeuw voor de oudste delen. Het romaanse portaal, oorspronkelijk uit de kapel van het nabijgelegen kasteel, werd verplaatst en herontworpen in de 19e eeuw. Dit portaal beschikt over een twee-delige aartsvolt, een tympanum versierd met een Lam dragend het kruis omringd door engelen, en gesneden hoofdsteden. De priorij, voorheen afhankelijk van de abdij Saint-Michel de la Cluse in Savoie, werd later verbonden aan het klooster van Bussière-Badil in Limousin. De kerk, gemeenschappelijk aan de parochie en de priorij, nam een vorm van Latijns kruis, met een achthoekige klokkentoren aan het kruis van de transept.

In de 15e eeuw werden de zuidelijke muur van het schip en de kluis herbouwd na schade toegeschreven aan de Honderdjarige Oorlog, zoals blijkt uit het schild van de seigneurs van het huis (na 1428). Een zijkapel werd in 1510 toegevoegd door Alexander de Farthays, een Schotse heer. De oorlogen van de religie veroorzaakten ook schade, en de klokkentoren werd vernietigd vóór 1591. Saint-Martin werd in de 17e eeuw geannexeerd aan Saint-Michel. Het gebouw, in slechte staat in de 18e eeuw, profiteerde van grote restauraties in de 19e eeuw: de bouw van een nieuwe klokkentoren (1864), het verplaatsen van de poort, het herstellen van de kluizen (1891), en het toevoegen van uitlopers.

De 19e eeuwse werken, onder leiding van de architecten Lemaire de Confolens en Jean Roy de Chabanais, omvatten de bouw van een sacristie (1838), de restauratie van de zijkapel (1862), en de toevoeging van ramen in de noordelijke muur (1864). De poort, verplaatst om de klokkentoren op te richten, verloor enkele van zijn originele sculpturen, beschreven door Abbé Michon. Vervangende stenen en architectonische veranderingen (stenen gewelven, dubbele bogen) weerspiegelen de interventies van deze periode. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument voor zijn portal in 1948, behoudt sporen van zijn middeleeuwse verleden en moderne transformaties.

Externe links