Sint Nicolaas Kerk van Puienval en Seine-Maritime

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nicolas de Puisenval, gelegen in het departement Seine-Maritime in Normandië, had architectonische elementen uit de 11e eeuw, waaronder uitlopers en ramen in Romaanse tuff. De rest van de structuur, daterend uit de 18e eeuw, toonde een recentere gedeeltelijke reconstructie. Het gebouw, typisch voor de kleine landelijke Normandische kerken, combineerde lokale materialen zoals tuf, Hodeng zandsteen, vuursteen en bakstenen voor de geconsolideerde delen.

De kerk werd sinds de jaren zestig van de vorige eeuw buiten gebruik gesteld vanwege de afwezigheid van een inwonende priester, en werd in de jaren tachtig met een afgebroken project van het landbouwmuseum besproken. In oktober 2020 veroorzaakte een storm de ineenstorting van het dak en de structuur, waardoor restauratie onmogelijk werd, aldus deskundigen. De geraamde kosten van meer dan 1 miljoen EUR, waarvan 600.000 EUR door de gemeente werd gedragen, leidden tot de sloop in 2022 om veiligheidsredenen, ondanks haar anciënniteit en gedeeltelijke classificatie als historische monumenten voor bepaalde elementen zoals de bel van 1628.

De vernietiging leidde tot controverse onder erfgoed-advocaten, betreurde het verlies van een gebouw waarvan de oorsprong teruggaat tot de Middeleeuwen. Slechts één deel van de muur, de bronzen bel en de girouette werden bewaard voor een mini-memorial clocher project, gepland voor 2024. Deze laatste zal ook een tabel voor de bewoners omvatten, die de oude locatie verandert in een plaats van herinnering en gezelligheid. De klok, geclassificeerd, draagt gegraveerde badges en een inscriptie met vermelding van de familie Malevente, lokale heren in de 17e eeuw.

De kerk architectuur, sober en rechthoekig, omvatte een vierkante klokkentoren bedekt met klimop, een half-timbered sacristie en een bescheiden pastorie. Binnen, was er een 16e eeuwse tumulaire plaat gewijd aan een parochiekerk genaamd Lebrasseur, evenals houten beelden van de 15e tot de 18e eeuw (Vierge à l'Enfant, Saint-Sulpice, Saint-Nicolas, Saint-Arnould). Sporen van muurschilderingen, zoals wapenschilderingen, sierden ook de muren bij het koor.

De aangrenzende begraafplaats, nog steeds in gebruik, herbergt een ijzeren kruis dat de instrumenten van de Passie symboliseert. De sloop van Saint-Nicolas maakt deel uit van een regionale trend: verschillende nabijgelegen kerken en kapellen (Villy-le-Haut, Avesnes-en-Val) hebben sinds de jaren 2000 hetzelfde lot geleden, wat de financiële moeilijkheden weerspiegelt van kleine plattelandsgemeenten bij het behoud van hun religieuze erfgoed.

Externe links