Sint-Omerkerk van Ledinghem dans le Nord

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Omerkerk van Ledringhem, gelegen in het noordelijke departement, is een katholieke kerk gewijd aan Sint Omer (of Aodomar, 600-670), bisschop van Thérouanne benoemd door koning Dagobert I. Het is van de kerk-hall type, kenmerkend voor de 15de en 16de eeuwse constructies, beïnvloed door de Renaissance en Protestantse Reformatie. De vereenvoudigde gotische stijl onderscheidt zich door klassieke kolommen en hoofdsteden, ter vervanging van traditionele basilieken.

Het huidige gebouw, dat meerdere keren is herbouwd, heeft sporen uit 1548. 17e-eeuwse ramen, waarvan sommige werden ondertekend door lokale heren zoals de familie Quekebyl (1614, 1626), sieren het interieur. Deze glas-in-lood ramen vertegenwoordigen religieuze scènes, zoals de Maagd Maria met het kind Jezus, omringd door knielende donoren. De kerk, op het noordoosten/zuidwesten, heeft een rode en gele bakstenen gevel, met uitlopers en gevels.

De klokkentoren, herbouwd in 1719 en versterkt in 1892, herbergt twee klokken genaamd Louise (389 kg) en Constance (296.5 kg), aangeboden in 1814 door Louis Hondermarck en zijn vrouw. Het interieur bewaart rijke liturgische meubels, waaronder een achttiende-eeuwse preekstoel, een altaar gewijd aan Sint Omer met vijf 17e en 18e-eeuwse beelden, en organen van 1886. De kerk is 34 meter lang en 18 breed, volgens een monografie van 1895.

De kerk is geïntegreerd in de parochie van St. Winoc en St. Folquin van Houtland, afhankelijk van het bisdom Lille. Zijn geschiedenis wordt sinds de 17e eeuw gekenmerkt door lokale priesters, zoals Georgius van den Bussche (1626-1631) of Petrus de Net (1787-1803). Symbolen van vrijmetselaars, zoals kruisknopen en harten, sieren zijn muren, die zowel heidense als katholieke invloeden weerspiegelen.

Geplaatst tussen de noordelijke hal kerken, het illustreert gotische baksteen architectuur typisch voor de regio. De elementen, zoals de buitenkalvarium of de zonnewijzer, getuigen van een rijke geschiedenis, het mengen van cult, lokale ambachten en Vlaamse erfgoed. Een renovatie van de belfort in 2019 maakte de terugkeer van historische klokken in 2020 mogelijk.

Externe links