Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Saint-Ouen Kerk van Duranville dans l'Eure

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Eglise romane
Eure

Saint-Ouen Kerk van Duranville

    10-12 Route de Paris
    27230 Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Église Saint-Ouen de Duranville
Crédit photo : Phaubry - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
XVIIe siècle
Belangrijke wijzigingen
12 juillet 1937
Gedeeltelijke registratie
12 avril 1938
Deurclassificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk, behalve Romaanse deur geclassificeerd: inscriptie bij decreet van 12 juli 1937; Romaanse deur: bij beschikking van 12 april 1938

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd Bronnen vermelden geen historische actoren

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Ouenkerk van Duranville, gelegen in het departement Eure in Normandië, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de twaalfde eeuw, met grote veranderingen in de zeventiende eeuw. Dit monument illustreert dus twee verschillende architecturale perioden: een primitieve romaanse structuur, gedeeltelijk bewaard gebleven, en latere toevoegingen of wijzigingen die de stilistische evoluties en liturgische behoeften van de moderne tijd weerspiegelen. De romaanse deur, het oudste en meest emblematische element, getuigt van de middeleeuwse Noorse religieuze kunst, gekenmerkt door zijn soberheid en zijn robuustheid.

Geheim en beschermd door de Historische Monumenten, was de kerk het onderwerp van twee opeenvolgende conserveringsmaatregelen: een algemene inscriptie (met uitzondering van de Romaanse deur) bij decreet van 12 juli 1937, gevolgd door een specifieke classificatie van deze deur op 12 april 1938. Deze bescherming benadrukt de erfgoedwaarde van het gebouw, zowel vanwege zijn architectuur als vanwege zijn rol in de lokale geschiedenis. Het kerkbezit behoort nu tot Duranville, dat het beheert en onderhoudt.

De locatie van de kerk, aan de 37 Route de Paris à Duranville, is gedocumenteerd met een nauwkeurigheid die "a priori bevredigend" wordt geacht (noot 6/10), hoewel GPS-coördinaten en visuele bronnen zoals Street View deze identificatie kunnen worden verfijnd. Het monument maakt deel uit van een Normandisch landelijk landschap, waar parochiekerken sinds de Middeleeuwen centrale plaatsen van gemeenschap, aanbidding en bijstand zijn geweest. Hun behoud van vandaag biedt een materiële getuigenis van religieuze praktijken en ambachtelijke knowhow van middeleeuwse en klassieke tijden.

De beschikbare bronnen, waaronder de Merimée-database en het Monumentum-platform, verschaffen administratieve en beschrijvende gegevens, zoals de Insee-code van de gemeente (27208) of de verbinding met de Borough van Evreux. Zij specificeren echter niet de huidige voorwaarden voor toegang van het publiek, of het nu gaat om bezoeken, culturele evenementen of parochiediensten. Het gebrek aan details over het hedendaagse gebruik nodigt u uit om het gemeentehuis of lokale verenigingen te vragen om praktische informatie.

De geschiedenis van de Sint-Ouenkerk weerspiegelt ook de bredere dynamiek van Normandië, een regio die gekenmerkt wordt door een rijke religieuze traditie en intensieve culturele uitwisselingen, vooral tijdens de Romaanse periode. Gebouwen zoals Duranville dienden niet alleen als gebedsplaatsen, maar ook als identiteitsmarkeringen voor dorpsgemeenschappen, vaak georganiseerd rond hun parochie. Hun architectuur, die eenvoud en symboliek combineerde, voldeed aan zowel spirituele als sociale behoeften, terwijl ze zich aanpasten aan lokale hulpbronnen, zoals de kalksteen typisch voor de regio.

Tot slot herinnert de Creative Commons-licentie in verband met de kerkfoto (credit: Phaubry) aan het belang van het verspreiden en waarderen van erfgoed, zelfs voor monumenten die minder bekend zijn dan grote toeristische sites. Deze beelden, in combinatie met historische gegevens, vergroten het bewustzijn van de diversiteit en kwetsbaarheid van deze architectonische erfenis, en stimuleren tegelijkertijd het behoud en de verbetering van initiatieven van lokale gemeenschappen en vrijwilligers.

Externe links