Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Pancraskerk van Brandon, die al in de 10e eeuw onder de naam Sint-Martin werd getuigd, behoorde ooit tot het hoofdstuk van Sint Vincent de Mâcon. Het huidige gebouw, voornamelijk in gotische stijl, is gebaseerd op de fundamenten van een 12e eeuwse kerk. Het bestaat uit een uniek schip, een smaller rechts koor, en een span onder een klokkentoren geflankeerd door zijkapellen. Grote transformaties vonden plaats in de 19e eeuw, met name tijdens een restauratiecampagne in 1816-1817, waar de bekleding van lava werd vervangen door tegels.

In 1842 werd onder leiding van pater Pelletier, de pastoor van de parochie, onderhoudswerkzaamheden verricht, waaronder de bouw van een zijkapel die dienst deed als sacristie. Het koor werd in 1851 naar het oosten uitgebreid dankzij een donatie van dezelfde abt. De kerk, tegenover het westen-oosten, herbergt een klokkentoren met twee klokken gezegend in 1844, met een gewicht van respectievelijk 510 kg en 370 kg, beide rinkelen in de grond. Deze klokken werden geplaatst onder de pastoor Lagay van Matour.

Vandaag de dag is de Saint-Pancrace kerk deel van het bisdom Autun en de parochie van Saints-Apôtres-en-Haut-Clunisois, gevestigd in Trambly. Het blijft een actieve katholieke plaats van eredienst, beschermd door de wet van 1905. De architectuur combineert gotische elementen en 19e eeuwse toevoegingen, die de evolutie door de eeuwen heen weerspiegelen.

Brandon, voorheen een zelfstandige gemeente, is sinds 2019 een zelfstandige gemeente van Navour-sur-Grosne, Saône-et-Loire. De kerk, ingedeeld onder de religieuze monumenten van de Bourgondië-Franche-Comté regio, illustreert het architectonische en geestelijke erfgoed van de Clunisois, gekenmerkt door de invloed van middeleeuwse kerkelijke hoofdstukken.

Externe links