Construction romane initiale XIe-XIIe siècles (≈ 1250)
Début probable au XIe, achèvement progressif.
1646
Première mention de ruines
Première mention de ruines 1646 (≈ 1646)
Rapport de Monseigneur Marliani.
XIXe siècle
État de dégradation confirmé
État de dégradation confirmé XIXe siècle (≈ 1865)
Nouveaux constats de détérioration.
2 décembre 1926
Classement Monument Historique
Classement Monument Historique 2 décembre 1926 (≈ 1926)
Inscription à l'inventaire supplémentaire.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Saint-Pancrace Kerk: inschrijving bij decreet van 2 december 1926
Kerncijfers
Monseigneur Marliani - Évêque
Signale l'église en ruine en 1646.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Pancrace kerk van Castellare-di-Casinca is een gebouw van langgerekt plan, bestaande uit een enkel schip bedekt met een duidelijk houten frame, verlengd door een apsis en twee gebogen apsidiolen in cul-de-four. Een campanile maakt het geheel compleet. Dit monument is verdeeld in twee verschillende delen: een Romaanse constructie, waarschijnlijk gestart in de 11e eeuw en voltooid in de 12e eeuw, en een later heiligdom.
De Romaanse structuur rust op twee vijfhoekige pilaren die een arcade in het midden van de hanger ondersteunen. Onder deze arcade komen drie altaren overeen met drie buitenapsen. Voormalig hoofdkerk van de Quadro piève (bisdom Mariana en Accia), werd genoemd als een ruïne in 1646 tijdens een pastoraal bezoek van monseigneur Marliani. Afwezig van de rapporten van 1740 bleef de daling tot de 19e eeuw.
Geclassificeerd als een aanvullende inventaris van historische monumenten in 1926 werd de kerk onlangs gerestaureerd. Een gemeenschappelijk eigendom, het illustreert de religieuze architectonische evolutie in middeleeuwse Corsica, tussen Romaanse traditie en lokale aanpassingen. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de uitdagingen van het behoud van het eilanderfgoed, gekenmerkt door perioden van verlatenheid gevolgd door rehabilitatie.
Beschikbare bronnen, zoals het Monument, benadrukken zijn centrale rol in de middeleeuwse kerkelijke organisatie van de regio. Quadro's piève, een administratieve en religieuze entiteit, vervolgens gestructureerd gemeenschapsleven rond plaatsen van aanbidding zoals Saint-Pancrace. Het gebouw belichaamt aldus zowel een spiritueel erfgoed als een collectief geheugen, nu bewaard gebleven na eeuwen van kwetsbaarheid.
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis