Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk Saint-Pantaléon de Mauvages dans la Meuse

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Meuse

Kerk Saint-Pantaléon de Mauvages

    1-3 Rue sous l'Église
    55190 Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Église Saint-Pantaléon de Mauvages
Crédit photo : Kevinouss - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
1547-1557
Renaissance uitbreiding
1722-1723
Grote rehabilitatie
1750
Uitbreiding van het schip
1803-1805
Gedeeltelijke reconstructie
11 mars 1935
Portaalclassificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Romaans portaal: registratie bij decreet van 11 maart 1935

Kerncijfers

François Morisot - Onderzoeker-geometer Regie van de reconstructie van 1803-1805.
Merdier - Architect of restaurateur Acteren in 1848.
Lerouge - Restaurant restaurant Werk in 1853.
Petit Didier - Restaurant restaurant Herstel in 1905.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pantaléon de Mauvages, gelegen in het departement Maas in de regio Grand Est, vindt zijn oorsprong in de 13e eeuw, hoewel een eerste romaanse gebouw voor de bouw. De oudste blijft vandaag nog zichtbaar dateren uit de 12e eeuw, waaronder het eerste niveau van de klokkentoren en de westelijke poort, geclassificeerd als Historisch Monument in 1935. Dit oorspronkelijke gebouw werd uitgebreid tussen 1547 en 1557, zoals blijkt uit de gegraveerde data op de structuur, met de toevoeging van het koor en een deel van de zuidelijke transept, die de stilistische evoluties van de Renaissance weerspiegelen.

In de 18e eeuw onderging de kerk een aantal grote veranderingen: renovaties in 1722-1723, gevolgd door de uitbreiding van het schip in 1750 voor de Jezuïeten van Pont-à-Mousson, die haar groeiende rol in het lokale religieuze leven illustreren. Na de revolutie werd tussen 1803 en 1805 een gedeeltelijke reconstructie uitgevoerd door François Morisot, landmeter-geometer, die een periode van postrevolutionaire restauratie markeerde. In de 19e eeuw werden de interventies voortgezet, met restauraties uitgevoerd door Merdier in 1848, Lerouge in 1853, en Petit Didier in 1905, met een continu interview.

Het monument behoudt heteroclite elementen, het mengen van romaanse (poort en basis van de klokkentoren), gotiek (koor van de 16e eeuw), en klassieke toevoegingen. De aangewezen begraafplaats werd verplaatst, waardoor de directe omgeving van het gebouw veranderde. Een gemeenschappelijk eigendom, de kerk vandaag de dag belichaamt een composiet architectonisch erfgoed, een weerspiegeling van de liturgische behoeften en technische ontwikkelingen van de Maas in bijna 900 jaar.

Externe links