Overlijden van Saint Patrocle 576 (≈ 576)
Lokale kluizenaar, toewijding van de kerk.
XIe et XIIe siècles
Eerste bouw
Eerste bouw XIe et XIIe siècles (≈ 1250)
Origineel Romaans gebouw met schip en apsis.
XVe siècle
Gotische veranderingen
Gotische veranderingen XVe siècle (≈ 1550)
Toevoeging van spanten en zijkapel.
17 novembre 1930
Registratie MH
Registratie MH 17 novembre 1930 (≈ 1930)
Bescherming van de kerk (exclusief gerubriceerde delen).
31 mai 1932
Gedeeltelijke classificatie
Gedeeltelijke classificatie 31 mai 1932 (≈ 1932)
Clocher en apse geclassificeerde historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk, met uitzondering van delen ingedeeld: registratie bij decreet van 17 november 1930; Clocher et apse: classificatie bij bevel van 31 mei 1932
Kerncijfers
Saint Patrocle - Hermit en monastieke oprichter
Toewijding van de kerk, stierf in 576.
Pierre Pradel - Lokale historicus
Bestudeerde de kerk (publicaties 1934, 1938).
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saint-Patrocle, gelegen in La Celle in het departement Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes), is een religieus gebouw uit de 11e en 12e eeuw, met grote veranderingen in de 15e eeuw. Het illustreert bourbonese Romaanse architectuur, gekenmerkt door een schip van vier gewelfde baaien in een gebroken wieg, toegewijde kolommen, en een vierkant van transept geflankeerd door gotische toevoegingen. De klokkentoren, karakteristiek, gaat van een vierkante basis naar een achthoekige vloer doorboord met gegroende baaien, bovenop de oorsprong van een frame pijl vandaag verdwenen. Buiten, een derde-punt 13e-eeuwse veranda, omlijst door kolommen, benadrukt zijn stilistische evolutie.
De kerk is gewijd aan Saint Patrocle, kluizenaar die in La Celle woonde voordat hij een klooster stichtte in Colombia waar hij in 576 stierf. Deze link met een lokale heilige geworteld in de christelijke traditie van Bourbonnais geeft het monument een bijzondere historische en spirituele dimensie. Gedeeltelijk geclassificeerd in 1932 (clocher en apse) en geregistreerd in 1930, belichaamt het zowel een bewaard architectonisch erfgoed als een getuigenis van het middeleeuwse kloosterleven in de regio.
De interieurstructuur onthult overblijfselen van romaanse archeologieën gedragen door kolommen met overspannen hoofdsteden, terwijl smalle ramen, nu gesloten, eenmaal verlicht het gewelfde koor in cul-de-four. Een zijkapel uit de vijftiende eeuw, gewelfde dogiven, completeert het geheel, reflecteert de liturgische en esthetische late aanpassingen. Het eigendom van de gemeente, de kerk blijft een symbool van het religieuze en gemeenschappelijke erfgoed van La Celle, tussen het lokale geheugen en het architectonisch erfgoed.
Historische bronnen, waaronder het werk van Pierre Pradel (1934-1938), onderstrepen het belang ervan in het landschap van de Romaanse kerken van Allier. Zijn registratie als historisch monument in 1930, gevolgd door gedeeltelijke classificatie in 1932, getuigt van zijn erfgoed waarde, terwijl databases zoals Mérimée of de Observatory of Religious Heritage documenteren het behoud ervan. Het exacte adres, 7 Rue Principale, en de Insee code (03047) anker geografisch in de Bourbonnais.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen