Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint-Paulus in Turenne vindt zijn oorsprong in twee middeleeuwse kerken: één gewijd aan Saint Pantaléon, afhankelijk van de priorij van Souillac, en de andere aan Sint-Paulus, gesticht door de heren van Turenne en gehecht aan het klooster van Sint-Pieter in Uzerche. In 1144, na conflicten tussen de monniken van Souillac en Uzerche, werd de priorij Paulus aan de abt van Aurillac overgedragen door een besluit van de aartsbisschop, die een pauselijke zeepbel van 1142 bevestigde. De twee kerken werden vervolgens geplaatst onder het gezag van de abdij van Aurillac, met een voorafgaande en een eeuwigdurende parochie priester voor de heilige Paulus.

In 1459 creëerden de inwoners van Turenne een collegiaal hoofdstuk door vier priesters toe te voegen aan de parochiekerk, onder de presentatie van de Burggraaf en Prior. Dit hoofdstuk, oorspronkelijk gewijd aan Notre-Dame, markeerde het begin van een meer gestructureerde religieuze organisatie. Echter, de oorlogen van de religie (16de eeuw) vernietigden de twee kerken, waardoor alleen de begraafplaats van Sint Paulus. Charlotte de La Marck, echtgenote van Hendrik I van La Tour d'Auvergne, lanceerde in 1593 de wederopbouw van een nieuwe eengemaakte kerk priorij en parochie, onder de naam Saint Pantaleon. De werken, onderbroken door zijn dood in 1594, hervat in 1629 onder impuls van de bisschop van Limoges en eindigde in 1661.

In de 18e eeuw, na de verkoop van de burggraaf van Turenne aan Lodewijk XV (1738), werden de spanningen tussen de pastoor en de kanonnen groter. De kanunniken, benoemd door de koning, probeerden de priester te verdrijven om de kerk te controleren, nu genoemd de koninklijke collegialiteit Notre-Dame-et-Saint-Pantaléon. Een uitspraak van het Parlement in 1780 bevestigde de rechten van de parochiepriester en zijn voorganger, waardoor een einde werd gemaakt aan het conflict. De kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1987, draagt boven haar deur een motto geïnspireerd door de Brief aan de Efeziërs: Unus Deus, Una Lex, Unum Baptisma. Een brand in 2017 heeft de sacristie gedeeltelijk beschadigd.

Het gebouw, van klassieke stijl, beschikt over een Latijns kruis met een klokkentoren-poach naar het westen, een schip van vier spanten, en een platte kant koor. Twee symmetrische kapellen omringen het transept, omgeven door een veelhoekige lantaarn met een koepel en een conisch dak. De pijl van de klokkentoren, een veelhoekige met opnieuw uitgestrekte riolen, domineert het geheel. Architect A. Sarlande begeleidde de wederopbouwwerkzaamheden tussen 1593 en 1661, waarbij middeleeuwse erfgoed en barokke invloeden werden gemengd.

De historische conflicten tussen de monniken van Souillac en d'Uzerche, dan tussen Canons en pastoor, illustreren de inzet van religieuze en seigneuriële macht rond dit monument. De reconstructie in de 16e-17e eeuw symboliseert ook de heropleving van Turenne na de vernietiging van de Religieoorlogen, onder impuls van de familie van La Tour d'Auvergne. Gerangschikt in 1987 blijft de kerk een belangrijke architectonische en historische getuigenis van de Corrèze.

Externe links