Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Piat de Seclin, gelegen in het departement Nord (Hauts-de-France), is een voormalige collegiale kerk uit de 7e eeuw. Volgens de traditie richtte de heilige Eloi, bisschop van Noyon en Doornik, een eerste kerk op op het graf van de heilige Piat, een martelaar onthoofd in 287. Deze plaats werd een centrum van bedevaart, vooral uit de 11e eeuw, met de ontwikkeling van een hoofdstuk van canons, een klooster, en een school. De Romaanse crypte, die de sarcofaag van de heilige Piat beschermt, is het enige overblijfsel van deze primitieve periode.

De huidige kerk werd herbouwd in de 13e eeuw, daarna gerenoveerd in de 15e en 18e eeuw. In 1531 werd een klokkentoren toegevoegd. Het monument werd zwaar verwoest tijdens de twee wereldoorlogen: de klokkentoren werd in 1918 door de Duitsers gedynamiseerd en bombardementen in 1940 hebben het gebouw opnieuw beschadigd. In 1920 werd de kerk gerestaureerd en in 1933 werd een beiaard van 42 klokken toegevoegd.

Het interieur van de kerk combineert romaanse elementen (kolom van de transept), gotiek (de ambulante van de 13e eeuw), en neo-middeleeuwse (decades van de 19e eeuw). Tot zijn schatten behoren de Gallo-Romeinse sarcofaag van Sint Piat, een 15e-eeuwse capitulaire hal en een 18e-eeuwse marmeren meesteraltaar. De kapellen van de walk-in, die werden gerenoveerd in de 19e eeuw, huis fresco's, gotische altaren, en glas-in-lood ramen ondertekend door Louis Koch. De kerk bewaart ook relikwieën, waaronder een neogotische chass van 1853 met daarin een femur van de heilige.

Het meubilair omvat eiken biechtstoelen van Modeste Verlinden (1840 De crypte, toegankelijk voor bezoekers, bevat een put met therapeutische deugden volgens de legende, evenals middeleeuwse graffiti. De kerk blijft een actieve plaats van aanbidding, gekenmerkt door een duizendjarige geschiedenis en samengestelde architectuur.

Vandaag de dag is de vereniging voor het behoud van de collegiale werken om dit erfgoed te behouden, met name door restauratiecampagnes zoals die van de grote doeken van het koor. De beiaard, altijd in functie, ritme lokale leven met traditionele melodieën (Le Petit Quinquin, Le Roi Dagobert).

Externe links