Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-aux-Liens-et-Saint-Étienne de Brignancourt, gelegen in Val-d Gebouwd vanaf het einde van de 11e eeuw, bestaat uit een ongewelfd schip, een koor van twee spanen afgewerkt met een plat bed, en een zuid kruisel toegevoegd aan het einde van de 13e of vroege 14e eeuw. Deze laatste, als basis voor een onafgemaakte klokkentoren, illustreert opeenvolgende architectonische aanpassingen. De zuidelijke poort, versierd met gebroken stokken en een gerasterde tympanum, evenals de prachtige kroon van het koor en de klokkentoren, behoren tot de meest opmerkelijke elementen.

Het schip, van romaanse oorsprong, behoudt vier monolithische en eenvoudige ebrasing lintel ramen, terwijl het koor heeft nette dogid gewelven, met originele hoofdsteden op de hoeken van het bed. Een dubbelbassig liturgische zwembad, gedateerd uit de 1220s, en een verstopte arcade naar het noorden getuigen van zijn liturgische evolutie. In 1910 werd een historisch monument geregisseerd, onder leiding van Gabriel Ruprich-Robert (1920/1923) en Jules Formigé (1927/1930), die ontbrekende elementen bewaarden of reconstrueren.

De geschiedenis van de parochie, genoemd in 1161, onthult zijn opeenvolgende verbinding met de aartsbisdommen van Rouen en vervolgens Versailles na de revolutie, voordat hij in 1966 bij het bisdom Pontoise kwam. Vandaag aangesloten bij de parochie van Averns en Mariniers, de kerk gastheer zondagsmis drie keer per jaar. Zijn geheime meubels, waaronder een 14e eeuwse Maagd met kind en een 13e eeuwse begrafenisplaat, verrijkt zijn erfgoed.

De klokkentoren, vierkant maar onvolledig, weerspiegelt de structurele uitdagingen van zijn constructie, met een enkele verdieping en vlakke uitlopers. Zijn afwezigheid van een stenen pijl wordt verklaard door de corbellatie van de muren, waardoor zijn stabiliteit in gevaar komt. Aan de buitenkant, de noordelijke muur van het schip, in steen zonder uitlopers, contrasteert met de gerenoveerde zuidelijke muur, gekenmerkt door gotische toevoegingen en moderne restauraties.

De zuidelijke kruisbloem, een late toevoeging van stralende stijl, herbergt een grote baai met karakteristieke heramping, aankondiging van de flamboyante stijl. Zijn interieur, gewelfde dogiven, communiceert met het schip door een Berrichon passage en met het koor door een ruwe arcade. De hors-oeuvre trappenhuis, een neo-gotische verschijning, en de dubbele mand liturgische pool, zeldzaam door zijn bladerconsole, benadrukken de diversiteit van de vertegenwoordigde periodes.

Tot slot omvat het meubilair polychrome beelden uit de 14e en 16e eeuw, waaronder een gebeeldhouwde groep die St Peter vertegenwoordigt bevrijd door een engel, onder verwijzing naar de kerk term. Deze elementen, gecombineerd met een 13e eeuwse funeraire plaat en een klok van 1758, getuigen van de historische en artistieke rijkdom van dit landelijke monument, verankerd in het landschap van de Franse Vexin.

Externe links