Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre de Brocas, gelegen in Montaut in de Landes, is sinds 1934 een historisch monument. Het wordt gekenmerkt door zijn Gallo-Romeinse boog van triomf, gebouwd in de zeventiende eeuw, en zijn versterkte 14de eeuwse klokkentoren, gekenmerkt door moordenaars en een rond pad. Het gebouw, van romaanse oorsprong (11e eeuw), werd in de 16e eeuw uitgebreid door een onderpand en gotische apsis, vervolgens versierd in de 17e eeuw met een monumentaal portaal en stucwerkdecoraties.

De kerk was aanvankelijk de parochiekerk van Brocas, een dominant gehucht van Montaut tot de 17e eeuw. In 1685 verhuisde de bisschop van Aire naar het dorp Montaut, waardoor Brocas een filiaal werd. Het gebouw werd verwoest tijdens de godsdienstoorlog (1569) en ingrijpende wijzigingen in de 18e en 19e eeuw, zoals de overdracht van altaren en het herstel van de klokkentoren. Het meubilair omvat een 12e eeuws roman altaar, een 17e eeuwse stenen preekstoel, en glas-in-lood ramen van Gustave-Pierre Dagrand (XIXe eeuw).

De toren, een versterkte vierkante toren, getuigt van de Engelse invloed tijdens de Honderd Jaar' Oorlog, met sporen van wapensporen die nu ontbreken. Het Renaissanceportaal, bestudeerd door François-Georges Pariset, wordt toegeschreven aan een Italiaanse kunstenaar geïnspireerd door de oudheid. De kerk bewaart ook resten van een in 1569 verwoest gotisch altaarstuk en barokke elementen zoals een 18e eeuws rotshoog altaar. De aangrenzende begraafplaats, gebruikt tot 1851, en de miraculeuze fontein van Saint-Pierre, 2 km verderop, completeren zijn rijke en turbulente geschiedenis.

In de 19e eeuw werd de kerk meerdere keren gerestaureerd, met name na een brand veroorzaakt door de bliksem in 1859. In 1934 leidde zijn staat van ontbinding tot het verbod van kantoren, gevolgd door gedeeltelijke restauraties zoals de uitbreiding van de klokkentoren in 1936. De glas-in-lood ramen, gemaakt door Dagrand tussen 1875 en 1889, illustreren religieuze scènes en werden gefinancierd door lokale donaties. Vandaag de dag combineert de kerk Romaanse, Gotische en Renaissance elementen, die de architectonische evolutie en haar centrale rol in het Nederlandse gemeenschapsleven weerspiegelen.

Het huidige gebouw bestaat uit twee schepen onder een uniek dak: het originele Romaanse schip in het noorden en de 16e eeuw zuidelijke onderpand. Het noordelijke refrein, gedesoriënteerd, en het monumentale portaal met dubbele ingang onderstrepen zijn originaliteit. De interieurdecoraties, zoals de 17e eeuwse stucwerkjes en standbeelden van het altaarstuk, evenals de herdenkingsplaten uit 1914-1918 in de veranda, herinneren aan de historische en gedenktekens. De kerk blijft een belangrijke getuigenis van het religieuze en architectonische erfgoed van de Landes, gekenmerkt door conflicten, reconstructies en liturgische aanpassingen.

Externe links