Grote restauratie XIXe siècle (≈ 1865)
Plat haar toegevoegd, geschilderd decoratie en glas-in-lood.
1925
Eerste bescherming
Eerste bescherming 1925 (≈ 1925)
Gedeeltelijke registratie (onder koepel).
28 novembre 2011
Totale classificatie
Totale classificatie 28 novembre 2011 (≈ 2011)
Volledige inscriptie als historisch monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De hele kerk (cad. AB 197): inschrijving bij decreet van 28 november 2011
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen enkele genoemde historische acteur.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk Saint-Pierre d'Abzac, gelegen in het departement Gironde in Nouvelle-Aquitaine, is een rooms-katholiek religieus gebouw gebouwd in de 12e eeuw. Dit monument, typisch voor de middeleeuwse kerkelijke architectuur, onderging grote transformaties in de negentiende eeuw, waaronder een heroriëntatie van zijn plan en de wederopbouw van zijn bed. De koepel spanwijdte, het enige bewaard gebleven deel van de 12e eeuw, getuigt van het middeleeuwse verleden, terwijl de beschilderde decor en glas-in-lood ramen volledig dateren uit de 19e eeuw.
Tijdens de Franse Revolutie (1789) werd de kerk beschadigd en een revolutionaire inscriptie "de mensen erkennen het Allerhoogste en de onsterfelijkheid van de ziel" werd aangebracht over de zuidelijke poort, die de politieke omwentelingen van die tijd weerspiegelt. Het werd gedeeltelijk geclassificeerd in 1925 voor zijn romaanse spanwijdte, het werd volledig opgenomen in historische monumenten bij decreet van 28 november 2011, waardoor de wereldwijde erfgoedwaarde.
Het gebouw, eigendom van de stad Abzac, onderscheidt zich door zijn turbulente geschiedenis, die vernietiging, restauratie en aanpassing aan lokale culturele behoeften combineert. De centrale ligging, op het kruispunt van departementale wegen D17 en D247, maakt het een belangrijk visueel en historisch monument van het dorp. De renovaties van de 19e eeuw, waaronder de sloop van de oorspronkelijke apsis en de toevoeging van een vlakke bedzijde aan het westen, illustreren de architectonische en liturgische evoluties van deze periode.
Vandaag de dag behoudt de Sint-Pieterskerk al zijn geschilderde decoratie en 19e eeuwse glas-in-loodramen, die een opmerkelijk voorbeeld van post-revolutionaire religieuze kunst bieden. Zijn recente inscriptie (2011) als historisch monument beschermt nu zijn gehele structuur, met inbegrip van de oudste elementen en latere toevoegingen, waardoor de overdracht van dit erfgoed aan toekomstige generaties wordt gewaarborgd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen