Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Saint-Pierre d'Épreville-en-Luik à Épreville-en-Lieuvin dans l'Eure

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Caquetoire
Eglise gothique
Eure

Église Saint-Pierre d'Épreville-en-Luik

    R.D. 47 L'Église
    27560 Epreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin
Église Saint-Pierre dÉpreville-en-Lieuvin

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIVe siècle
Eerste bouw
XVIe siècle
Werk of uitbreiding
25 octobre 1954
Registratie Historisch Monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre d'Épreville-en-Lieuvin is een kerk in de Noorse gemeente Épreville-en-Lieuvin, in het departement Eure (27). Vooral gebouwd in de 14e en 16e eeuw, weerspiegelt het de architectonische stijlen van deze periodes, hoewel de precieze kenmerken ervan niet gedetailleerd zijn in de beschikbare bronnen. Het monument is geclassificeerd als een historisch monument sinds zijn inscriptie bij decreet van 25 oktober 1954, dat een bewijs is van zijn erfgoed waarde erkend door de autoriteiten.

De locatie van de kerk, aangeduid als "passable" (niveau 5/10) in de databases, komt overeen met adres 1010 Route de l'Église, 27560 Épreville-en-Luik. Het is eigendom van de gemeente en wordt genoemd in de Mérimée basis onder de code Insee 27222, verbonden aan het district Évreux. Er wordt geen informatie verstrekt over de huidige toegankelijkheid (bezoeken, verhuur, of accommodatie), of over historische karakters in verband met de bouw of geschiedenis.

Parochiekerken als Sint Petrus speelden een centrale rol in het leven van Normandische plattelandsgemeenschappen in de 14e en 16e eeuw. Zij dienden niet alleen als een plaats van eredienst, maar ook als verzamelplaats voor collectieve beslissingen, religieuze feestdagen en belangrijke gebeurtenissen (huwelijk, doop, begrafenissen). Op dat moment was Normandië, toen verdeeld tussen Boven- en Neder-Normandië, een overwegend agrarische regio, waar de katholieke kerk sterk gestructureerd sociaal en geestelijk leven. Architectonische veranderingen van de 16e eeuw kunnen een afspiegeling zijn van stilistische veranderingen of behoeften in verband met lokale bevolkingsgroei.

Externe links