Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre de Cadaujac, gelegen in het departement Gironde in Nouvelle-Aquitaine, vindt zijn oorsprong aan het einde van de 10e of vroege 11e eeuw. Het werd gebouwd in steen, waarschijnlijk na een eerste evangelisatie van Cadaujac, vervolgens gehecht aan de Jurade van Bordeaux. Onder de oudste in de regio met de kerk Saint-Michel de Beautiran, wordt het onderscheiden door de nabijheid van een oude Romeinse manier. Oorspronkelijk presenteerde het een uniek schip, ondersteund door twaalf pilaren die de apostelen symboliseren, met enorme steunpilaren om een kluis in het midden van de hangar te ondersteunen.

In de 17e eeuw werd de kerk uitgebreid naar aanleiding van de demografische en commerciële groei van Cadaujac. In 1691 werd het gebouw geopend door de aartsbisschop van Bordeaux. Tijdens de Revolutie werd ze geplunderd en verlaten en verloor ze haar schat, standbeelden en bezittingen. In de 19e eeuw, onder Napoleon III, werden grote werken uitgevoerd volgens de instructies van Viollet-le-Duc: het gebouw werd uitgebreid, de hoofdsteden gerestaureerd, een klokkentoren van 33 meter gebouwd, en glas-in-lood. De sacristie, gebouwd in 1874, werd gezegend door monseigneur de la Bouillerie.

De architectuur van de kerk combineert romaanse elementen en latere toevoegingen. Het heeft nu drie schepen en drie apsen, zonder transept, met een bed naar het noorden omgeleid. Opus incertum muren en opnieuw gebruikte Gallo-Romeinse moellons dateren uit de 11e en 12e eeuw. De hoofdsteden, meestal van de 19e eeuw, reproduceren romaanse stijlen (vegetatieve, historische of symbolische), hoewel zes ervan, waaronder twee duidelijk romans, blijven. De glas-in-lood ramen, vervangen in 1877 door de Bordeaux meesterglasmaker Dagrand, illustreren Mariaanse scènes en lokale heiligen.

Het zuidelijke portaal van de 12e eeuw, met drie ramen, presenteert hoofdsteden gesneden met plantaardige en figuratieve motieven, als een naakte man en een leeuw. De modillen van de apsis en de klokkentoren, typisch voor de Romaanse kunst, vertegenwoordigen moraliserende thema's (tentatie, hoofdzonden). Een bedevaartspunt van Santiago de Compostela, daterend uit de Middeleeuwen, werd in 1967 bij de ingang verplaatst. Het draagt een kruis van Sint Andrew en schelpen, markeren de oude grens van de baron en een kruispunt voor pelgrims.

De kerk, gebouwd op onstabiele en vochtige grond, lijdt aan historische structurele kwetsbaarheid. Succesvolle restauraties, vooral in de 19e eeuw, veranderden haar uiterlijk terwijl ze probeerden haar Romaanse karakter te behouden. De recente werkzaamheden, aan het begin van de 21e eeuw, tonen aan dat er nog steeds sprake is van instandhouding. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze, politieke en sociale omwentelingen van de regio, van zijn evangelisatie tot zijn rol in de paden van Compostela.

Externe links