Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre de Cozes, gelegen in het departement Charente-Maritime, heeft zijn oorsprong in de 12e eeuw, hoewel de huidige bouw begint voornamelijk in de 13e eeuw. Oorspronkelijk eigendom van de Augustijnse abdij Saint-Étienne de Mortagne, wordt het gekenmerkt door architectonische toevoegingen zoals een vlakke bedstede door een drieling in de 14e eeuw en een achthoekige klokkentoren gebouwd in de 15e eeuw. Deze laatste bevatte aanvankelijk zeven klokken, waarvan er vijf in 1877 werden gesmolten door de Guillaume d'Angers gieterij, die een uitzonderlijk geluidsensemble in fa major vormden.

Het gebouw heeft verschillende belangrijke transformaties en gebeurtenissen ondergaan. In 1548 werden zijn klokken in beslag genomen en naar het kasteel van Royan gebracht om de opstand van de Pitauds, een lokale jacquerie, te onderdrukken. De gewelven van het schip, die in 1756 instortten, werden in de 19e eeuw kortstondig gereconstrueerd, terwijl de gevel van neoklassieke inspiratie ook uit deze periode stamt. De kerk bewaart middeleeuwse elementen zoals historische hoofdsteden van de dertiende eeuw en een externe fries die de fabel Le Renard en de Cigogne oproept.

In de 19e eeuw werd het kerkhof rondom de kerk verplaatst in 1862-1863, en het plein werd gerenoveerd. In 2000 werden de glas-in-loodramen gerestaureerd en werd een oprijlaan voor gehandicapten geïnstalleerd. In 2018 hebben echter structurele problemen (instorting van het dak, infiltratie) geleid tot sluiting ervan. Dankzij een bijdrage van € 140 000 van de Erfgoed Lotto in 2020, zijn herstelwerkzaamheden, naar schatting € 2,5 miljoen, ondernomen om dit monument te redden dat sinds 1925 in de historische monumenten is opgenomen.

De meubels van de kerk weerspiegelen haar eeuwenoude geschiedenis, met een achttiende-eeuwse preekstoel, oorspronkelijk bestemd voor de kerk van Sainte-Colombe de Saintes voordat de parochiepriester van Cozes. De vijf huidige klokken, gegoten in 1877, zijn uniek in Charente-Maritime: tegelijkertijd gesmolten door een enkele fondeur, bieden ze een zeldzame geluidsharmonie. Hun overeenkomst in fa majeur en hun metalen homogeniteit maken het tot een opmerkelijk Campanary erfgoed.

De Kerk van Petrus illustreert aldus de architectonische, politieke en sociale evoluties van de regio, van de boerenopstanden van de zestiende eeuw tot de hedendaagse restauraties, waaronder de liturgische en stedelijke transformaties van de achttiende en negentiende eeuw.

Externe links