Grote wederopbouw 1630 (≈ 1630)
Gebouw bijna volledig herbouwd
XVe-XVIe siècles
Oorsprong van het gebouw
Oorsprong van het gebouw XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Limiet tussen de twee eeuwen
1760
Bouw van de toren
Bouw van de toren 1760 (≈ 1760)
Dit jaar gedateerd
1837
De zuidkant toevoegen
De zuidkant toevoegen 1837 (≈ 1837)
Met de bouw van de veranda
1888-1894
Totaal wederopbouw
Totaal wederopbouw 1888-1894 (≈ 1891)
Geregisseerd door Le Guerranic met herintreding
22 janvier 1927
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 22 janvier 1927 (≈ 1927)
Officiële beschermingsbeschikking
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk (cad. AB 108): inschrijving bij decreet van 22 januari 1927
Kerncijfers
Le Guerranic - Architect
Regie van de reconstructie van 1888-1894
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Pierre de Maël-Carhaix is een katholiek gebouw gelegen in het departement Côtes-d'Armor in Bretagne. De bouw vond plaats tussen de late 15e en 17e eeuw, met architectonische sporen gemarkeerd door deze periodes. Het huidige gebouw is het resultaat van een bijna totale wederopbouw in 1630, gevolgd door belangrijke toevoegingen zoals de toren uit 1760, de zuidkant en de veranda gebouwd in 1837. Deze transformaties weerspiegelen de liturgische en esthetische behoeften van opeenvolgende tijdperken, terwijl de integratie van oudere elementen.
De kerk werd bij decreet van 22 januari 1927 officieel als historische monumenten vermeld, waardoor haar erfgoedwaarde werd erkend. De werken van 1888 en 1894, uitgevoerd onder leiding van architect Le Guerranic, veranderden de structuur grondig door het hergebruiken van stenen uit de oude kerk en de kapel van de Drie-eenheid, vervolgens in ruïnes. Deze interventies illustreren de 19e-eeuwse restauratiepraktijken, waarbij het hergebruik van lokale materialen gebruikelijk was om de historische identiteit van gebouwen te behouden.
De kerk van Saint-Pierre is eigendom van de gemeente Maël-Carhaix en maakt deel uit van het Bretonse religieuze landschap, gekenmerkt door een sterke architectonische identiteit. De locatie, in het hart van het dorp (10 Rue de l'Église of rue de la Poste volgens de bronnen), maakt het een centraal punt van het gemeenschapsleven voor eeuwen. De opeenvolgende veranderingen, zoals de toevoeging van de veranda of gedeeltelijke wederopbouw, getuigen van de aanpassing aan de demografische en geestelijke veranderingen van de regio.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen