Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint-Pieterskerk van Menet dans le Cantal

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise romane
Cantal

Sint-Pieterskerk van Menet

    D36
    15400 Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Église Saint-Pierre de Menet
Crédit photo : Père Igor - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Eerste bouw
1317
Wijziging van het bisdom
1615
Installatie van de bel
1870
Religieuze missie
1er septembre 1922
MH-classificatie
1965
Herstel van de klokkentoren
2009-2011
Herstelcampagne
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: Orde van 1 september 1922

Kerncijfers

Théodore Strawinsky - Glazen kunstenaar Auteur van het glas in lood *Het net van Sint Peter* (1965).

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Pierre de Menet kerk, gelegen in het noorden van Cantal in Auvergne-Rhône-Alpes, is een 12e-eeuwse romaanse priorij die oorspronkelijk verbonden is met Saint-Rémy en Saint-Germain de Bort. Haar complexe religieuze geschiedenis zag haar verhuizen van het bisdom Limoges (vóór 1317) naar Clermont, daarna naar het bisdom Saint-Flour in 1790. Vandaag de dag behoudt het gebouw opmerkelijke middeleeuwse architectonische elementen zoals zijn drieschipschip en achthoekige koepel die door een torenlantaarn, zeldzaam in de Haute-Auvergne, worden opgeborgen.

Grote veranderingen vonden plaats in de 15e tot 16e eeuw met de toevoeging van twee noordelijke kapellen (renaissance stijl), terwijl de zuidelijke kapellen en de westelijke veranda dateren uit de 19e eeuw. De grote klok (1615) en de gegoten beelden van Petrus, Sint-Roch en de Maagd (geïnstalleerd rond 1870 na een religieuze missie) getuigen van zijn culturele evolutie. De klokkentoren, getroffen door de bliksem in 1965, werd vervolgens afgesloten met een trachyte bal, en een glas-in-lood raam van Theodore Strawinsky werd toegevoegd.

Een historisch monument in 1922, de kerk onderging uitgebreide restauraties tussen 2009 en 2011 na structurele schade in 1998. Gebouwd in lokale vulkanische steen (grijs trachyte en bruine breuk), illustreert het de aanpassing van religieuze gebouwen aan geologische hulpbronnen en liturgische behoeften, van middeleeuwse oorsprong tot hedendaagse conserveringscampagnes.

De architectuur combineert primitieve romaanse elementen (gevecht gewelfd schip, apse in cul-de-four versierd met arcaturen) en posterior toevoegingen zoals zijkapellen. De achthoekige koepel doorboord met een oculus, opgestegen door een torenlantaarn, is een zeldzaam voorbeeld in de regio. De lauze daken, typisch voor de Auvergne, vullen dit ensemble aan waar middeleeuws erfgoed en moderne interventies samengaan.

Het gebouw behoudt ook sporen van zijn verleden, met goed bewaard gebleven hoofdsteden en sculpturen ondanks eeuwen. De aanpassingen van de 19e eeuw, zoals de sloop van de westelijke veranda vervangen door een open gevel, weerspiegelen de evolutie van religieuze en esthetische praktijken. Vandaag, een gemeenschappelijk eigendom, blijft de kerk een belangrijke getuige van de religieuze en architectonische geschiedenis van het Cantal.

Externe links