Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Meslay-du-Maine is een rooms-katholiek gebouw uit de 11e eeuw. Deze klokkentoren, bedekt met leien, heeft een regelmatige torsie van 1/8e toren, hoewel de oorsprong van dit architectonische kenmerk blijft controversieel. Het gebouw werd zwaar beschadigd door een storm in 1630, vervolgens herbouwd in hetzelfde jaar onder leiding van de Lavallois architect Jean Martinet, die ook toezicht hield op de toevoeging van een bel genaamd Pierre, nog steeds op zijn plaats vandaag en vermeld in de historische monumenten.

Het gebouw onderging verschillende restauratiecampagnes, met name in 1827, 1842 en 1849, waarbij het lage schip en het smalle koor geleidelijk werden veranderd. De inventaris van 1906 is een belangrijke administratieve gebeurtenis in de geschiedenis. Meer recent, in 2012, werd de kerk vernield: beelden en voorwerpen van aanbidding werden verplaatst of omgedraaid, een episode die de kwetsbaarheid van het lokale erfgoed benadrukte. Binnen, de kapel opgericht door Catherine de Vauclin in 1643 en de altaren gewijd aan Saint Julien, Saint Barbe, Notre-Dame-de-Pitié en Saint Sebastian getuigen van haar rijke religieuze verleden.

De uitlopers uit de 15e eeuw en de altaren uit de 16e en 17e eeuw illustreren de architectonische en liturgische ontwikkelingen van het gebouw. De Pierre bel, aangeboden door Pierre Jourdan en Simone Marest in 1630, blijft een blijvend symbool van de vroomheid en de geschiedenis van de gemeenschap van Meslay-du-Maine. Lokale historische bronnen, zoals de werken van Alphonse-Victor Angot of Siloé's edities, documenteren het belang ervan in het Maya erfgoed.

Externe links