Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre-de-Montrouge is een parochiekerk in Parijs. De kerk werd in 1847 in gebruik genomen en werd te klein voor de parochie Petit-Montrouge, een voormalig deel van Montrouge dat in 1860 aan Parijs werd gehecht. De architect Émile Vaudremer inspireert vrij Christelijke basilieken en Romaanse kerken om dit gefreesde gebouw te ontwerpen, gekenmerkt door een klokkentoren en een uniek nave basiliek plan.

Het gekozen driehoekig terrein, op de kruising van de lanen van generaal Leclerc en Maine, ooit gehuisvest een boomplantage, waaronder een boom van vrijheid geplant in 1848. Tijdens de Frans-Pruisische oorlog van 1870 diende het schip als een ziekenhuis onder de vlag van het Rode Kruis, terwijl de apsis en transept bleven gewijd aan aanbidding. In 1871, tijdens de Commune van Parijs, werd de kerk veranderd in een revolutionaire club: de klokkentoren werd een observatorium, toen werd er een kanon geïnstalleerd vóór de aanval van de Versaillais op 23 mei, gekenmerkt door de executie van 37 gemeenten.

Het gebouw, ingeschreven in de historische monumenten in 1982, onderscheidt zich door zijn neo-Romeinse stijl, zijn fresco's ontworpen door Eugène Capelle, en zijn glas-in-lood ramen ondertekend door Gaspard Gsell en Émile Laurent. Het schip, bedekt met een geschilderd houten frame, wordt verlicht door grote ramen. Het heiligdom in het noorden omvat een transept geflankeerd door absidiolen en een axiale kapel gewijd aan Christus, ingelijst door St Joseph en St John. Herdenkingsplaten herinneren aan de Pruisische bombardementen (1870-1871), de hervatting van de aanbidding na de Commune, en het eerbetoon aan de soldaten van de Eerste Wereldoorlog.

Het orgel, gebouwd door Barker in 1868, werd meerdere malen gewijzigd, met name door Merklin en Gutschenritter. De kerk herbergt ook doopvonten en een standbeeld van Sint-Petersburg, waarin de stichting van de Kerk (U bent Petrus...) wordt genoemd. Vlakbij, Victor-et-Hélène-Basch plein en metrostation Alésia markeren de verankering in de buurt.

De parochie, aanvankelijk bediend door een bijgebouw van de drukkerij van Abbé Migne en de kapel van het La Rochefoucauld ziekenhuis, werd officieel opgericht als een tak van Saint-Jacques-le-Majur in 1846. Vader Graaf, benoemd door de aartsbisschop van Parijs, begeleidde de eerste kerk. Vandaag de dag blijft Saint-Pierre-de-Montrouge een plek van herinnering, gekenmerkt door de conflicten van de 19e eeuw en de stedelijke transformaties van Parijs.

Externe links