Eerste bouw XIIIe siècle (≈ 1350)
Bouw van de kerk en Angoumiaanse gevel.
1587
Schade tijdens godsdienstoorlogen
Schade tijdens godsdienstoorlogen 1587 (≈ 1587)
Gezeten door de burggraaf van Turenne na Coutras.
XVIe siècle
Toevoeging van kernkopkluizen
Toevoeging van kernkopkluizen XVIe siècle (≈ 1650)
Post-conflict Gotische renovatie.
1844
Grote restauratie door Paul Courau
Grote restauratie door Paul Courau 1844 (≈ 1844)
Nave kluis en muur versterking.
1846
Historisch monument
Historisch monument 1846 (≈ 1846)
Bescherming van de eerste Franse monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: rangschikking op lijst van 1846
Kerncijfers
Vicomte de Turenne - Protestants leger
Beschadigde de kerk in 1587 na Coutras.
Paul Courau - 19e eeuwse architect
Regisseerde de restauraties van 1844.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Petrus van Petit-Palais-et-Cornemps, gebouwd in de 13e eeuw, is een opmerkelijk voorbeeld van middeleeuwse religieuze architectuur in Gironde. Het oorspronkelijke plan omvat een uniek schip, een gewelfd koor van de 16e eeuw (na schade tijdens de oorlogen van de religie, met name in 1587 door de burggraaf van Turenne), en een voorkoor ter ondersteuning van de klokkentoren. De westerse gevel, typisch Angoumiaans, wordt gekenmerkt door veelhoekige archeologieën, gesneden hoofdsteden geïnspireerd door oude kunst, en symbolische basreliëven (leeuwen, menselijke figuren). Vervalste zijdeuren roepen per ongeluk de onderkant op, waardoor een architectonisch trompe-l'oeil effect ontstaat.
Grote veranderingen vonden plaats in de 18e en 19e eeuw: in 1844 werd het gelampte schip gebogen onder een falende structuur, en de druppelwanden werden versterkt door uitlopers, onder leiding van Paul Courau. Restauraties omvatten ook de reparatie van kornsteen, kraaien en muurschilderingen (draperies). Gerangschikt als Historisch Monument in 1846, de kerk bewaart Romaanse elementen (demonische modillen, moraliserende sculpturen) en Gotische (voûts, plantenhoofdsteden), die zijn stilistische evolutie over zes eeuwen weerspiegelen.
Het sculpturale symbool van de gevel illustreert terugkerende middeleeuwse thema's: de Thorn Shooter (allegorie van de zonde, geïnspireerd door de heilige Paulus) en een vrouw knielend met het zwaard (onzekere interpretatie), omlijst door onderdanige leeuwen, symbool van schaamte. De aartsvolts, versierd met honden, hazen en vogels, herinneren zich die van Saint-Christophe-des-Bardes. Binnenin getuigen de gotische hoofdsteden en de overblijfselen van muurschilderingen (draperijen) van een sober maar evocerend decor, typisch voor de girondine landelijke kerken.
Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom, belichaamt de architectonische overgangen tussen Romeinse en Gotische, evenals de aanpassingen in verband met religieuze conflicten (Wars van religie) en liturgische behoeften. De vroege classificatie (1846) onderstreept het belang van het erfgoed, versterkt door latere archeologische studies (Congres van de Société française d'archéologie, 1939 en 1987).
Avis
Veuillez vous connecter pour poster un avis